Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2015r., sygn. akt II SAB/Ol 57/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, działając na zasadzie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia p.p.s.a., odrzucił skargę A. Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wykonania zbiornika bezodpływowego na ścieki sanitarne i instalacji centralnego ogrzewania oraz instalacji wodno-kanalizacyjne na wskazanej działce.
Odpis tego postanowienia z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej doręczono skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2015r.
W dniu 5 maja 2015r. skarżący złożył w tutejszym Sądzie własnoręcznie sporządzoną i podpisaną skargę kasacyjną (zatytułowaną zażaleniem) na powyższe postanowienie, domagając się stwierdzenia jego nieważności w związku z naruszeniem art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 Konstytucji RP w zw. z art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 183 § 2 pkt 4 i art. 220 § 3, p.p.s.a. Jednocześnie skarżący po raz kolejny zażądał wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od orzekania w tej sprawie.
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015r., sygn. akt II OW 65/15 Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma skarżącego z dnia 30 kwietnia 2015r. dotyczącego wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych. Wskazał, że żądanie skarżącego stanowi jedynie polemikę z prawomocnym postanowieniem WSA w Białymstoku z dnia 12 maja 2014r.
i zmierza do uniemożliwienia rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny.
Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2015r. tutejszy Sąd odrzucił skargę kasacyjną. Rozstrzygnięcie to doręczone zostało do rąk własnych skarżącego w dniu 20 sierpnia 2015r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia.
W dniu 25 sierpnia 2015r. skarżący przesłał na adres e-mailowy tutejszego Sądu zażalenie na postanowienie z dnia 3 sierpnia 2015r., zarzucając temu rozstrzygnięciu rażące naruszenie prawa i oszukańczą argumentację, że nie uzupełnił braków formalnych skargi. Zażądał uchylenia postanowienia w związku z naruszeniem art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 Konstytucji RP w zw. z art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 18 § 1 pkt 6 i 6a, art. 19, art. 22 § 1 i 3, art. 141, art. 178, 183 § 2 pkt 4, art. 183 § 1 pkt 5, art. 194 § 4 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a.
W dniu 19 listopada 2015r. skarżący przesłał Sądowi, z zachowaniem wyznaczonego terminu, własnoręcznie podpisane zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 i § 2 p.p.s.a. na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przysługuje zażalenie w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. W myśl zaś art. 175 § 2 p.p.s.a. wymogu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Z akt sprawy wynika bezspornie, iż pismem z dnia 5 sierpnia 2015r., informującym o doręczeniu zaskarżonego postanowienia wraz z uzasadnieniem, skarżący został pouczony o prawie wniesienia zażalenia na to postanowienie. Poinformowano stronę, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego oraz o prawie złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący jednak pomimo prawidłowego pouczenia wniósł własnoręcznie sporządzone zażalenie, chociaż bez wątpienia nie należy do kręgu osób, o których mowa w przepisie art. 175 § 2 p.p.s.a.
Tym samym zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw z art. 178 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji.