Uzasadnienie
W dniu 4 lutego 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zostało przekazane pismo M.B., w którym zarzuca on nieuzasadnioną odmowę udzielenia odpowiedzi, przewlekłość i bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w rozpoznaniu pisma z dnia 1 grudnia 2008r. Z treści tego pisma, załączników oraz odpowiedzi Komendanta wynika, że w dniu 11 grudnia 2008r. do Komendy Wojewódzkiej Policji za pośrednictwem Wydziału Skarg i Wniosków Biura Kontroli KGP wpłynęło, nadane drogą elektroniczną, pismo M.B. z dnia 1 grudnia 2008r. W piśmie tym skarżący zamieścił anonimowe wypowiedzi użytkowników Internetu na temat zdarzeń w jednej z dyskotek i interwencji z tym związanej funkcjonariuszy Policji. Zwracał się przy tym do organu z zapytaniem, dlaczego w interwencji tej nie brał udziału wskazany przez niego funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji.
W odpowiedzi na to wystąpienie, w dniu 9 stycznia 2009r. Naczelnik Wydziału Kontroli KWP poinformował M.B. o włączeniu jego pisma z dnia 1 grudnia 2008r. do materiałów przeprowadzonych postępowań skargowych, bez podejmowania jakichkolwiek czynności ze strony organu. Jednocześnie podał, że pisma o podobnym charakterze będą pozostawiane bez biegu.
W tej sytuacji, M.B. wnosząc pismo nazwane skargą do tutejszego Sądu zarzucił, że Komendant Wojewódzki, uchyla się od merytorycznego rozpoznania jego wystąpienia, pozostaje w nieuzasadnionej bezczynności i w związku z tym zażądał zasądzenia zadośćuczynienia w kwocie 20.000 zł. Uznał przy tym, że charakter jego pisma z dnia 1 grudnia 2008r., będącego w istotnej części zeskanowaną treścią przekazów medialnych, nie może być argumentem za pozostawieniem jej bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że okoliczność, iż w bezczynności pozostaje organ administracji publicznej nie przesądza jeszcze o właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi w tym przedmiocie.
Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 8 cytowanej ustawy, skargę na bezczynność organu administracji publicznej można wnieść tylko wtedy, gdy organ administracji publicznej, mimo istnienia prawnego obowiązku, nie wydał decyzji administracyjnej, postanowienia lub nie podjął innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Poddane kontroli tutejszego Sądu postępowanie Komendanta Wojewódzkiego Policji w rozpoznaniu pisma z dnia 1 grudnia 2008r. nie należy do żadnej z wymienionych powyżej bezczynności, które mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Do załatwienia tego pisma nie miał zastosowania tryb postępowania przewidziany prawem do wydania decyzji lub postanowienia, ani też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Rozpatrywanie takich pism, odbywa się bowiem w oparciu o przepisy Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.), które regulują sposób rozpoznawania tzw. skarg powszechnych związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników oraz według ustaleń przyjętych w Policji. Zgodnie zaś z ugruntowanym w orzecznictwie sądowym poglądem, uregulowane we wskazanych przepisach postępowanie, nie jest objęte zakresem przedmiotowym skargi na bezczynność organu administracji publicznej, określonym w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. postanowienie NSA z 13 września 2005r. sygn. II OSK 929/05, niepublikowane).
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.