Uzasadnienie
W dniu 28 listopada 2008r. A. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania zażalenia – złożonego w trybie art. 37 kpa - na bezczynność Prezydenta Miasta O. w sprawie nabycia przez użytkowników wieczystych własności nieruchomości położonej w O. przy "[...]".
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Powołując treść art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ wskazał, że skarga A. U. jest niedopuszczalna, gdyż obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku zwłoki w rozpoznaniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Podano, przy tym, że postanowienie wydawane przez organ wyższego stopnia po rozpoznaniu tego zażalenia jest niezaskarżalne, nie kończy postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako ppsa), sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej m.in. poprzez rozpatrywanie skarg na bezczynność organów administracji publicznej w załatwieniu spraw w formie:
- 1) decyzji administracyjnych (art. 3 § 1 pkt 1 ppsa);
- 2) postanowień wydanych w postępowaniach administracyjnych, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ppsa);
- 3) postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 ppsa);
- 4) innych, niż wymienione powyżej decyzje i postanowienia, aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ppsa);
- 5) pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a ppsa).
Analiza powołanego przepisu wskazuje, że kontroli sądu administracyjnego poddana została jedynie bezczynność organu administracji publicznej, która wystąpiła w sprawach załatwianych w jednej z wymienionych powyżej form prawnych. Oznacza to, że zaskarżenie innej bezczynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi A. U. jest bowiem bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która co prawda wystąpiła w postępowaniu administracyjnym, jednak w sprawie załatwianej w innej formie niż decyzja administracyjna lub postanowienie, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ppsa. Rozpatrzenie zażalenia – zgłoszonego w trybie art. 37 kpa - na niezałatwienie sprawy w terminie, jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, następuje w drodze niezaskarżalnego postanowienia. Biorąc zaś pod uwagę, że postępowanie wszczęte w trybie art. 37 kpa jest tzw. "postępowaniem wpadkowym" (zmierzającym do rozstrzygnięcia jedynie kwestii procesowej w toku postępowania głównego), postanowienie wydane przez organ wyższego stopnia w następstwie rozpoznania zażalenia na bezczynność organu I instancji nie kończy postępowania (w niniejszej sprawie postępowania w sprawie nabycia przez użytkowników wieczystych własności nieruchomości) i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty (zob. postanowienie NSA z 1.10.2008r., II OSK 1264/08, niepublikowane).
Postanowienie to nie może być ponadto zakwalifikowane do innych form załatwiania spraw, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 3-4a, gdyż dotyczą one innych postępowań lub są wydawane i podejmowane poza postępowaniem administracyjnym.
Mając powyższe na uwadze, skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie zauważyć należy, że z przekazanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie akt administracyjnych wynika, że postanowieniem z dnia "[...]", nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie A. U. za zasadne i zobowiązało Prezydenta Miasta O. do załatwienia sprawy, będącej przedmiotem zażalenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia.