Uzasadnienie
I. Z. wniósł skargę na bezczynność Stowarzyszenia "A", w której zarzucał, iż podmiot ten nie załatwił jego wniosku z dnia 10 kwietnia 2004r. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Domagał się nakazania Stowarzyszeniu udostępnienia informacji poprzez doręczenie skarżącemu odpisów protokołów zebrań, regulaminów zebrań, regulaminów funkcjonowania wszystkich placówek oraz uchwał organów Stowarzyszenia za okres od dnia l stycznia 1997 r.
W uzasadnieniu skargi powoływał się na to, że Sąd Rejonowy oddalił jego powództwo w przedmiotowej sprawie wskazując, iż właściwym do rozpoznania sprawy jest sąd administracyjny. W odpowiedzi na skargę Stowarzyszenie "A" Koło w G. wnosiło o oddalenie skargi. Wskazało, iż w sprawie nie toczyło się żadne postępowanie administracyjne, a jedynie udzielono I. Z. informacji.
Zarząd Koła uważa, że nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, ponieważ informacje żądane przez skarżącego nie mieszczą się w zakresie art.3 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W dniu 6.01.2005r. skarżącemu zostało doręczone wezwanie do nadesłania w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi - dokumentu potwierdzającego wezwanie Stowarzyszenia do usunięcia naruszenia prawa, przed złożeniem skargi na bezczynność.
Dnia 10.01.2005r. I. Z. złożył pismo, w którym podtrzymywał stanowisko, iż Stowarzyszenie podlega przepisom ustawy o dostępie informacji publicznej. Wskazał, że wezwaniem do udzielenia informacji publicznej było wniesienie dwóch pozwów w sprawach rozpoznawanych przez Sąd Rejonowy. Do pisma dołączył odpisy pozwów (z dnia 17.05.2004r. i datowany 7.01.2005r. - bez daty wpływu do Sądu Rejonowego), w których zgłaszał żądanie nakazania Stowarzyszeniu udostępnienia informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy wskazać, iż na obecnym etapie postępowania Sąd nie może rozstrzygać o tym, czy Stowarzyszenie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, należy to bowiem do meritum sprawy. Sąd zaś rozpoznaje sprawę co do istoty dopiero po uprzednim zbadaniu, czy skarga jest dopuszczalna.
W razie stwierdzenia niedopuszczalności skargi Sąd, odrzuca ją na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. Nr 153, poz.1270) - zwanej w dalszym ciągu p.p.s.a.
Zgodnie z przepisem 52 § 4 p.p.s.a. wniesienie skargi na bezczynność winno być poprzedzone pisemnym wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Treść powołanej normy prawnej wyraźnie wskazuje, że zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, jest koniecznym warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie skarżący był wzywany do złożenia, pod rygorem odrzucenia skargi, dokumentu potwierdzającego wezwanie Stowarzyszenia do usunięcia naruszenia prawa. W zakreślonym terminie dokumentu takiego nie złożył, lecz podał, iż dwukrotnie wnosił pozew przeciwko Stowarzyszeniu o nakazanie udzielenia informacji publicznej.
Należało wobec tego rozważyć, czy czynności podejmowane przez skarżącego przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, można uznać za wezwanie Stowarzyszenia do usunięcia naruszenia prawa. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniesienie pozwu do sądu powszechnego nie może być uznane za czynność, o której mowa w art.52 § 4 p.p.s.a. Za stanowiskiem takim przemawiają następujące okoliczności:
Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa musi być adresowane do podmiotu, który pozostaje w bezczynności, a jego celem jest wyczerpanie w sprawie trybu administracyjnego. Tymczasem adresatem pozwów, które I. Z. wnosił w postępowaniu cywilnym był Sąd Rejonowy. Wprawdzie żądaniem pozwów było nakazanie Stowarzyszeniu udzielenia informacji publicznej, lecz nie było to roszczenie skierowane bezpośrednio do Stowarzyszenia i nie zmierzało ono do zakończenia sprawy w trybie postępowania administracyjnego, ale w postępowaniu sądowym.
Skoro strona skarżąca nie złożyła dowodu na okoliczność, iż przed wniesieniem skargi wzywała Stowarzyszenie do usunięcia naruszenia prawa, to skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Z powyższych względów skarga podlega odrzuceniu na podstawie cytowanych art. 58 § l pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 4 p.p.s.a.