Uzasadnienie
W dniu 8 października 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie została przekazana przez Wojewodę W. skarga F.W. na bezczynność tego organu w rozpoznaniu skarg na działalność W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. oraz Dyrektora Biura Wojewody. W skardze tej F.W. – powołując przepisy Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, zarzucił Wojewodzie przekroczenie uprawnień służbowych, poprzez zatajanie nieprawidłowości w funkcjonowaniu tych organów oraz osłanianie sprawców działających przeciwko skarżącemu i z nagminnym łamaniem prawa administracyjnego.
Ponadto, wskazał na niedopełnienie przez Wojewodę obowiązku służbowego polegającego na zaniechaniu rozpoznania jego skarg na działalność wymienionych organów. Z tych tez powodów, wniósł o merytoryczne rozpoznanie dokumentów, nakazanie Wojewodzie wypełnienie obowiązków służbowych w sprawach zgłaszanych przez skarżącego oraz ukaranie tego organu za dotychczasową postawę.
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda W. wniósł o jej odrzucenie z powodu braku właściwości sądu w jej rozpoznaniu, ewentualnie o jej oddalenie jako niezasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sądy administracyjne nie są bowiem właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych, tak jak w niniejszej sprawie, z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników. Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.).
Także ewentualna bezczynność organów w postępowaniu prowadzonym przy zastosowaniu przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kontroli sądu administracyjnego (tak m.in. w postanowieniu NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09, opublikowanym na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga powszechna jest bowiem odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.