Uzasadnienie
W dniu 5 grudnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie R. Z. wniósł skargę na bezczynność Rady Miejskiej. Zarzucił w niej, że organ ten ograniczył się do przekazania jego skargi z dnia 17 sierpnia 2005 r. w sprawie nieprawidłowej przebudowy ulicy P. w G. do Starostwa Powiatowego i nie odpowiedział na nią.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej oddalenie, ewentualnie o jej odrzucenie. W uzasadnieniu stwierdziła, że w dniu 17 sierpnia 2005 r. do Rady wpłynęła skarga dotycząca lokalizacji zjazdu przy ulicy P. w G. Z treści skargi i okoliczności faktycznym wynikało, że ulica ta jest drogą powiatową zarządzaną przez Zarząd Dróg Powiatowych, a skarga związana jest z realizowaną przez ten organ przebudową ulicy P. Wobec powyższego skarga została przekazana w trybie art. 231 Kodeksu postępowania administracyjnego Radzie Powiatu, o czym skarżący został poinformowany. Organ wskazał ponadto, że skarżący nie złożył zażalenia do organu wyższego stopnia na bezczynność Rady Miejskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sieipnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu, tj. gdy organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Skargę na bezczynność organu administracji publicznej można więc skutecznie wnieść tylko w przypadku, gdy organ ten w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. Powyższe odnosi się wyłącznie do aktów i czynności wydawanych w indywidualnych sprawach, skierowanych do konkretnie oznaczonego podmiotu.
Sąd administracyjny nie rozpatruje natomiast skarg na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesu skarżących, bądź też przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie sprawy. Skargi tego rodzaju są załatwiane w samodzielnym jedno instancyjny m postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialnotechnłczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. W takim postępowaniu nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. Skargą do sądu nie jest zatem objęte uproszczone postępowanie o charakterze administracyjnym dotyczące skarg i wniosków, uregulowane w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221-256 Kodeksu postępowania administracyjnego).
W złożonej skardze R. Z. kwestionuje prawidłowość działania Rady Miejskiej podjętego na skutek jego skargi dotyczącej nieprawidłowości przy przebudowie ulicy P. w G. Z powyższego wynika, że w niniejszej sprawie chodzi o załatwienie skargi w rozumieniu działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w tym trybie nie podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd może bowiem rozpoznawać skargi na działanie administracji tylko w zakresie określonym w ustawie, a ta część aktywności administracji nie została wymieniona w art. 3 § 2 ustawy.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.