Uzasadnienie
W dniu 18 stycznia 2016r. A. A., reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie bezczynność Wójta Gminy w udostepnieniu informacji publicznej, wobec udzielenia niepełnej informacji na jego wniosek z dnia 15 września 2015r., tj. braku wskazania innych form dofinansowania (oprócz Gminy) remontu sali widowiskowej Domu Kultury "[...]" w K. i ich wysokości oraz braku wskazania, kto był wykonawcą i podwykonawcą tej sali. Wniósł o stwierdzenie, że Wójt Gminy dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku, zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi oraz zasądzenie od Wójta kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie, ewentualnie o orzeczenie, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ potwierdził wpływ wniosku skarżącego o udostępnienie wskazanych informacji. Podał, że pismem z dnia 13 listopada 2015r. udzielił odpowiedzi skarżącemu na temat całkowitego kosztu inwestycji. Następnie pismem z dnia 19 stycznia 2016r. uzupełnił odpowiedź, udzielając pozostałych informacji. Z uwagi na powyższe, zdaniem organu, bezprzedmiotowe stało się żądanie skarżącego w zakresie zobowiązania do załatwienia wniosku. Organ argumentował, że zaniechanie udzielenia informacji w zakresie wykonawców nie było zamierzone, lecz wynikało z ilości wniosków, które miał do rozpatrzenia w tym czasie organ. Podkreślono, że wyłącznie gmina finansowała inwestycję. Zauważono też, że uchybienie terminowi nie było nadmierne.
Pismem procesowym z dnia 9 lutego 2016r. skarżący przyznał, że pismem z dnia 19 stycznia 2016r. wójt uzupełnił udzieloną informację publiczną. Wniósł o zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowego, w sytuacji umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Na rozprawie w dniu 25 lutego 2016r. pełnomocnik skarżącego wniósł o umorzenie postępowania sądowego i zasądzenie kosztów postępowania sądowego, wobec udzielenia żądanej informacji po wniesieniu skargi. Skarżący przychylił się do wniosku pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 149. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:
- 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
§ 1a Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
§ 2 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
Istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. W sytuacji, gdy wniosek skarżącego z dnia 15 września 20015r. o udzielenie informacji publicznej został załatwiony po wniesieniu skargi, to Sąd może jedynie orzec o istnieniu tej bezczynności w momencie złożenia skargi, ale nie zobowiązuje organu do podjęcia działań przewidzianych w art. 149 § 1 pkt 1 lub 2.
W okolicznościach niniejszej sprawy profesjonalny pełnomocnik reprezentujący skarżącego nie domagał się jednak wydania orzeczenia przewidzianego w art. 149§1 pkt 3 p.p.s.a. ani w art. 149 § 1a i § 2 p-.p.s.a., a wniósł jedynie o umorzenie postępowania, ponieważ żądanie skarżącego zostało zaspokojone. W takiej sytuacji należało zgodnie z powyższym wnioskiem umorzyć postępowanie sądowe w oparciu o art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a..
O kosztach postępowania, obejmujących zwrot od organu na rzecz skarżącego uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł oraz udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, rozstrzygnięto na zasadzie art. 201 § 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015r. poz. 1804).