Uzasadnienie
Pełnomocnik R. S. wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta N. w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego i gospodarczego na działce nr 4/7 w N., gm. N., podnosząc iż organ celowo przewleka postępowanie i uchyla się od wydania merytorycznej decyzji w przedmiotowej sprawie. W dniu 2 grudnia 2005r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez między innymi przedłożenie dokumentu potwierdzającego złożenie - przed wniesieniem skargi do Sądu - zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie sprawy w terminie. Pismem z dnia 8 grudnia 2005r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, iż zażalenie takie nie zostało wniesione i zawnioskował o przekazanie skargi na bezczynność do Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu właściwego, powołując się na treść art. 222 Kodeksu postępowania administracyj nego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie także w sprawach na bezczynność organów w przypadkach, gdy organy te są zobowiązane do wydania określonych aktów lub podjęcia czynności. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza Miasta N. w związku z wnioskiem skarżącego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, który podlega załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej.
W związku z tym wnioskodawcy przysługuje skarga na bezczynność organu w tym zakresie. Jednakże zgodnie z art. 52 § l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Takim środkiem zaskarżenia w przypadku przewlekłości postępowania jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego). Z wyjaśnień pełnomocnika skarżącego wynika, iż w mniejszej sprawie takie zażalenie nie zostało wniesione. Wobec zatem niespełnienia warunku formalnego wniesienia skargi jest ona niedopuszczalna.
Pełnomocnikowi skarżącemu należy natomiast wyjaśnić, iż do postępowania przed sądami administracyjnymi nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a jedynie ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie zaś z tymi przepisami Sąd może jedynie przekazać skargę do rozpoznania innemu sądowi administracyjnemu, bądź Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (art. 59 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Brak jest natomiast w powołanych przepisach podstawy prawnej do przekazywania sprawy według właściwości do organu administracji.
W związku z powyższym skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić. Dlatego na podstawie art. 58 § l pkt. 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.