Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 listopada 2011r. J. B. wywiódł skargę na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w sprawie udzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącego z dnia 3 sierpnia 2011r.
Pismem z dnia 22 grudnia 2011r. skarżący cofnął ww. skargę i wniósł o umorzenie przedmiotowego postępowania sądowego oraz o zarządzenie zwrotu opłaty sądowej w wysokości 100 zł. Następnie pismem z dnia 2 stycznia 2012r. ponownie oświadczył, że cofa rzeczoną skargę, stwierdzając przy tym, że uzyskał już od strony przeciwnej wnioskowaną informację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ppsa (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę.
Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze).
Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie, Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne, a tym samym związany cofnięciem skargi, postępowanie sądowe postanowił w pkt 1 sentencji postanowienia umorzyć, na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 1 ustawy ppsa. W pkt 2 orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.