Uzasadnienie
W dniu 11 listopada 2010r. (data nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga K.G. na opieszałość m.in. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpoznaniu jej skargi na bezkarność Zarządcy Cmentarza oraz Wydziału Mienia i Rady Miejskiej w G. Wobec wniesienia skargi bez pośrednictwa organu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi powyższą skargę Sąd przekazał pismem z dnia 23 listopada 2010r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego stosownie do art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym poinformowano skarżącą.
W odpowiedzi na skargę przekazaną wraz z aktami administracyjnymi dotyczącymi ww. sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi K.G. na bezczynność tego organu polegającą na niezałatwieniu w terminie wniosku zatytułowanego "skarga" a dotyczącego sposobu zagospodarowania grobu bezpośrednio sąsiadującego z grobem pozostającym pod opieką skarżącej. Wyjaśniono, iż pismem z dnia 10 czerwca 2010 r. zatytułowanym "skarga" strona skarżąca zwróciła się do Kolegium o pomoc w rozwiązaniu sporu dotyczącego sposobu zagospodarowania grobu sąsiadującego z grobem pozostającym pod jej opieką, gdyż pracownicy Wydziału Mienia Urzędu Miasta i Burmistrza oraz radni nie egzekwują swoich postanowień, które w tej sprawie zapadły.
W związku z powyższym Kolegium pismem z dnia 6 lipca 2010 r. działając w oparciu o art. 231 w związku z art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego przekazało to wystąpienie skarżącej Radzie Miasta G. uznając, iż stanowi ono skargę na działanie Burmistrza Miasta. W tym stanie sprawy w ocenie Kolegium działało ono zgodnie z prawem i nie pozostaje w bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że nie każda bezczynność, czy też jak to określiła skarżąca "opieszałość", organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sądy administracyjne nie są bowiem właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych, tak jak w niniejszej sprawie, z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników. Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.
Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Także ewentualna bezczynność organów w postępowaniu prowadzonym przy zastosowaniu przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kontroli sądu administracyjnego (tak m.in. w postanowieniu NSA z 25 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 241/09, opublikowanym pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga powszechna jest bowiem odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania sądowo-administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji o odrzuceniu skargi.