Uzasadnienie
Skarżący R. G. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę, zawartą w piśmie z dnia 22 stycznia 2009 r., na bezczynność Agencji Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa Oddział Terenowy w Opolu w przedmiocie sprzedaży terenu dzierżawnego od Skarbu Państwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu działając na podstawie art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., zwrócił się do organu o udzielenie odpowiedzi na skargę oraz o nadesłanie akt administracyjnych.
Agencja Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa Oddział Terenowy w Opolu udzieliła odpowiedzi na skargę pismem z dnia 19 marca 2009 r. Wniosła w niej o oddalenie skargi i o zasądzenie od skarżącego na rzecz Agencji kosztów postępowania według norm przepisanych. Agencja wyjaśniła, że skarżący zwrócił się o sprzedaż lub nieodpłatne przekazanie dzierżawionego terenu. Agencja w odpowiedzi zażądała wydania przedmiotu dzierżawy, wskazując, że umowa dzierżawy terenu wygasła. Skarżący wystąpił do Agencji informując, że gotów jest wpłacić kaucję zabezpieczającą płatność czynszu i czynsz dzierżawny z góry. Agencja podniosła, że dochodzenie zawarcia umowy dzierżawy powinno nastąpić w drodze powództwa cywilnego w trybie art. 64 Kodeksu cywilnego i skarga złożona w postępowaniu sądowoadministracyjnym powinna zostać oddalona.
Organem właściwym do rozpatrzenia takiego żądania jest sąd powszechny,
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Wniesiona skarga dotyczy żądania sprzedaży terenu dzierżawnego od Skarbu Państwa.
Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., sąd orzeka w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.,).
Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania spraw, które nie zostały wymienione w cyt. przepisie. W szczególności nie jest on uprawniony do rozpoznawania skarg nie należących do właściwości sądu administracyjnego.
Zasada ta obowiązuje także w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z akt sprawy R. G. domaga się w skardze sprzedaży terenu dzierżawionego od Skarbu Państwa od Agencji Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa Oddział Terenowy w Opolu. Rozpatrywanie takiego żądania nie mieści się w zakresie działania przedmiotowego sądów administracyjnych. Pozew bowiem o sprzedaż przedmiotu dzierżawy czy też zawarcie umowy dzierżawy, jak to wskazano w odpowiedzi organu na skargę powinien być złożony do sądu powszechnego i opierać się na przepisach Kodeksu cywilnego.
W związku z powyższym skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jako nie należąca do właściwości sądu administracyjnego, ulega odrzuceniu.
W kwestii natomiast zasądzenia od skarżącego kosztów na rzecz organu, należy zauważyć, że zgodnie z art. 209 P.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów postępowania sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201 P.p.s.a. (postanowienie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego w wyniku uwzględnienia skargi w całości przez organ administracyjny), art. 203 P.p.s.a. (wyrok uwzględniający skargę kasacyjną), i art. 204 P.p.s.a. (wyrok oddalający skargę kasacyjną). Nie ma podstaw do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach kończących postępowanie niż wymienione w art. 209 P.p.s.a., (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2004 r., FZ 504/04, publikowana tylko teza B Dauter {w;}, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Oficyna Wydawnicza a Wolters Kluwer business, Warszawa 2007, s. 372).
Mając powyższe na uwadze, orzeczono, jak sentencji.