Uzasadnienie
J. K., reprezentowany przez opiekuna prawnego L. K., złożył skargę z 5 października 2012 r., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 29 lipca 2011 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Brzeskiego z 5 kwietnia 2011 r., nr [...] o skierowaniu na badania lekarskie w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy. W skardze opiekun podniósł, że J. K. nie był informowany o czynnościach procesowych dokonywanych wobec niego przez organ. Podniósł, że wnosi skargę na rażąco długi czas oczekiwania na odpowiedź na jego odwołanie, (przeszło 16 miesięcy), co podważa zaufanie do organów państwowych oraz narusza prawo obywatela do rzetelnych działań wobec niego i rozsądnych terminów.
Sprawę ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 29 lipca 2011 r., zarejestrowano w Sądzie pod sygnaturą akt II SA/Op 547/12. W trakcie jej rozpoznawania na rozprawie w dniu 10 stycznia 2013 r. opiekun L. K. oświadczył, że jego skarga dotyczy także przewlekłości postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego przed wydaniem decyzji którą najprawdopodobniej "antydatowało", zważywszy na termin jej doręczenia stronie.
Wobec powyższego sprawę ze skargi na przewlekłe prowadzanie postępowania odwoławczego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, zarejestrowano pod sygnaturą akt II SAB/Op 1/13. Skarżącego wezwano, w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 17 stycznia 2013 r., do usunięcia braków formalnych skargi, w szczególności przez wykazanie, że przed jej wniesieniem wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zarzucanym przewlekłym prowadzeniem postępowania oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Pouczono stronę, że nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania spowoduje odrzucenie skargi w trybie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., a nieuiszczenie wpisu we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Opiekun prawny skarżącego odebrał wezwania w dniu 28 stycznia 2013 r. i w wymaganym terminie uiścił wpis od skargi oraz odpowiedział na wezwanie w sprawie braku formalnego pismem z 4 lutego 2012 r. (data pisma i nadania w placówce pocztowej). W piśmie tym wskazał, że przed wniesieniem skargi skarżący nie wezwał Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zarzucanym przewlekłym prowadzeniem postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje
Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt. 8 P.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść do sądu administracyjnego w przypadkach określonych w pkt 1-4a powołanego przepisu. Regulacja ta oznacza, że sądy administracyjne orzekają m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe postępowanie w sprawach, w których wydawane są decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.).
Jednakże warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie służących stronie w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia (art. 52 § 1 P.p.s.a.).
Środkiem zaskarżenia, który służy stronie zamierzającej zarzucić Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność lub przewlekłe prowadzenie sprawy jest wezwanie tego organu do usunięcie naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 K.p.a. przez wydanie aktu lub podjęcie czynności, co do której organ jest bezczynny lub prowadzi przewlekłe postępowanie. Brak wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi oznacza, że skarżący nie wyczerpał służącego mu środka zaskarżenia.
Ponieważ skarżący wskazał, że nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie wyczerpał wyżej opisanego trybu, to Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., odrzucił skargę, jako niedopuszczalną.
Zwrot kosztów sądowych poniesionych w sprawie przez skarżącego w postaci uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 zł, uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W związku z powyższym, orzeczono jak w sentencji.