Uzasadnienie
A. i A. J. złożyli w dniu 3 grudnia 2013 r. skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania T. i J. G. od decyzji Burmistrza Olesna z dnia 21 czerwca 2013 r., nr [...], w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia dla inwestycji pod nazwą "Budowa obory o projektowanej obsadzie do 60 DJP" na działkach nr A i B k.m. [...] w [...].
Odpowiadając na skargę, pismem z dnia 31 grudnia 2013 r., organ wniósł o jej odrzucenie. Organ wskazał, że skarżący niewyczerpali środków zaskarżenia, jakie im przysługiwały przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Wyjaśnił w tym zakresie, że zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej K.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skoro w stosunku do organu, jakim jest samorządowe kolegium odwoławcze, nie ma organu wyższego stopnia, to przed wniesieniem skargi należy wezwać ten organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie, na zasadzie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwanej P.p.s.a.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 21 stycznia 2014 r., wezwano skarżących do wykazania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia, że przed wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania, wezwali Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zarzucaną organowi przewlekłością.
Skarżąca A. J. odebrała wezwanie, skierowane do niej, osobiście w dniu 27 stycznia 2014 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 13 akt) i do dnia wydania tego postanowienia nie złożyła na nie żadnej odpowiedzi. Wezwanie dla skarżącego A. J., zostało mu skutecznie doręczone do rąk jego małżonki A. J., jako dorosłego domownika, w dniu 27 stycznia 2014 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 12 akt). Doręczenie dla A. J. odbyło się zatem w trybie zastępczym, wynikającym z art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Do dnia wydania tego postanowienia nie złożył on na nie żadnej odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje
skargę należało odrzucić.
Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt. 8 P.p.s.a., skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść do sądu administracyjnego, w przypadkach określonych w pkt 1-4a powołanego przepisu.
Jednakże warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie służących stronie w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia (art. 52 P.p.s.a.), do których należy zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie stosownie do art. 37 K.p.a. lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w odniesieniu do skargi na przewlekłość postępowania, musi być poprzedzone postępowaniem przewidzianym art. 37 K.p.a.
Przepis art. 37 § 1 K.p.a. stanowi, że "Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa." Natomiast § 2 tego przepisu stanowi, że organ "wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjecie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwienia spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa."
Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że jeżeli organem, którego dotyczy skarga na przewlekłość jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze (w niniejszej sprawie – z siedzibą w Opolu), skarga taka powinna zostać poprzedzona wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżący wezwani przez Sąd, do wykazania, czy składali w sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, nie odpowiedzieli na wezwanie. Z akt sprawy wynika, że takie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie wpłynęło do organu, a zatem skarżący nie wyczerpali wymaganego trybu postępowania przed wniesieniem skargi.
Tym samym uznać należało, że skarżący nie skorzystali z wyżej opisanego środka prawnego, a zatem nie dopełnili wskazanego w art. 52 § 1 i § 4 P.p.s.a. warunku dopuszczalności skargi. Skoro w sprawie nie doszło do skutecznego złożenia przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, tym samym nie został wyczerpany tryb zaskarżenia, co powoduje niedopuszczalność skargi.
W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.