Uzasadnienie
A. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., w przedmiocie rozpatrzenia odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], Nr [...] w sprawie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego na okres od dnia 1 lutego 2007 r. do dnia 30 kwietnia 2008 r. w wysokości 153 zł miesięcznie.
Pismem z dnia 5 października 2007 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 11 października 2007 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłek. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, skarżąca nie zastosowała się do wezwania i nie usunęła braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.
Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie wezwania Sądu, a to nieuzupełnieniu braku formalnego skargi przez jej podpisanie przez skarżącą.
W myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga, jak każde pismo strony, powinna zawierać podpis strony. Podkreślić w tym miejscu należy, iż podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Podpis musi zawierać w charakterze pisma ściśle osobiste cechy podpisującego, co pozwala na identyfikację tej osoby, a w efekcie stwierdzenie, czy podpis jest autentyczny (por. F. Rosengarten: "Podpis i jego znaczenie w prawie cywilnym", opubl. "Palestra" 1973 r., nr 1, str. 11 – 12).
Niezachowanie wymogów formalnych skargi, może skutkować wezwaniem skarżącego przez Sąd w wyznaczonym terminie, a w razie jego niezachowania – odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie usunięto w wyznaczonym terminie.
Wobec faktu, iż skarga A. G. nie została przez nią podpisana, Sąd wezwał ją do usunięcia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie egzemplarza, w którym nastąpi uzupełnienie tego braku. Pismo Sądu zostało osobiście doręczone skarżącej A. G. w dniu 11 października 2007 r., co potwierdza adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu przesyłki. Wskazany przez Sąd siedmiodniowy termin upłynął zatem w dniu 18 października 2007 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżąca nie zastosowała się do wezwania Sądu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić, co też Sąd orzekł w sentencji postanowienia.