Uzasadnienie
Przedmiotem skargi z dnia 10 czerwca 2005r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez S. K. jest bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K., który w ustawowym terminie nie załatwił sprawy z wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego.
Pismem z dnia 28 czerwca 2005r., Sąd wezwał skarżącego w związku ze złożoną skargą, do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wykazanie - czy i kiedy wniósł zażalenie na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. do organu wyższego stopnia. Powyższe wezwanie skarżący odebrał w dniu 1 lipca 2005r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący złożył pismo procesowe z dnia 5 lipca 2005r., w którym oświadczył, że nie wnosił zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia (Komendanta Wojewódzkiego Policji w O.). Do tego pisma procesowego dołączył kopię odpowiedzi na skargę, postanowienie z 14 czerwca 2005r. o odmowie wznowienia postępowania oraz zażalenie na to postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
skarga winna ulec odrzuceniu. Zgodnie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przepis art. 52 § 2 tej ustawy wyjaśnia, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W świetle powyższego środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 ustawy jest zażalenie na bezczynność organu, o którym mowa w art. 37 kpa. Zgodnie bowiem z przywołanym art. 37 ust. 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zażalenie to stanowi swoisty środek odwoławczy w przypadku niezałatwienia przez organ sprawy w ustawowym terminie, przy czym organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia jest organ wyższego stopnia. Podkreślić należy, że zażalenie na bezczynność nie jest zażaleniem, o którym mowa w przepisach art. 141-144 kpa.
W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania, który został przesłany do załatwienia wg właściwości Komendantowi Powiatowemu Policji w K., jednakże do dnia złożenia skargi, wniosek ten nie został rozpatrzony. Skarżący uznał, że Komendant Powiatowy Policji w K. pozostaje w bezczynności i w związku z tym złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Na wezwanie Sądu oświadczył, że nie wnosił zażalenia na bezczynność tego organu (Komendanta Powiatowego) do organu wyższego stopnia tj. Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. Odnosząc powyższą regulację do przedstawionego stanu faktycznego, należy stwierdzić, że dopiero po skorzystaniu z przewidzianej w przepisie art. 37 kpa możliwości złożenia zażalenia, przysługuje stronie uprawnienie do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Przesłanką dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu w terminie decyzji sprowadza się do tego, że skarżący obowiązany jest przed wniesieniem skargi do wyczerpania środków prawnych przewidzianych w art. 37 kpa. (zob. postanow. NSA w Warszawie, z 5 marca 1997r., sygn. akt III SAB 47/96, LEX nr 30232).
Ponieważ skarżący przed wniesieniem skargi nie dokonał czynności złożenia zażalenia na bezczynność do organu wyższej instancji, skarga jest niedopuszczalna.
Ponadto Sąd zauważa, że podnoszone w skardze argumenty merytoryczne w niniejszym postępowaniu nie mogą być rozpatrywane, bowiem skarga dotyczy bezczynności organu administracji publicznej, w tym przypadku Komendanta Powiatowego Policji w K. Prowadzone postępowanie administracyjne, na które wskazuje skarżący w piśmie procesowym i wydane postanowienie Nr [...] z dnia 14 czerwca 2005r., może być przedmiotem odrębnego postępowania sądowego, po wyczerpaniu wewnętrznego trybu postępowania administracyjnego i złożenia na wydane akty skargi do sądu.
Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skarga w przedmiocie bezczynności organu podlega odrzuceniu.