Uzasadnienie
Przedmiotem skargi R. S. (zwanego dalej: "skarżącym") jest bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w O., dotycząca udostępnienia informacji publicznej.
Zarządzeniem z 17 sierpnia 2021 r., pozostawiono pismo skarżącego z 16 czerwca 2021 r. bez rozpoznania.
Pismem procesowym z 26 sierpnia 2021 r., nadanym w formie przesyłki pocztowej 27 sierpnia 2021 r. (por. stempel na kopercie, karta nr 49 akt), skarżący złożył zażalenie na wydane zarządzenie z 17 sierpnia 2021 r.
Następnie, na podstawie zarządzenia z 7 września 2021 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniesionego zażalenia, przez nadesłanie 1 odpisu zażalenia własnoręcznie podpisanego lub jego kopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje jego odrzucenie.
Postanowieniem z 29 września 2021 r., tut. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego z 26 sierpnia 2021 r., wobec nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych ww, zażalenia.
Odpis postanowienia z 29 września 2021 r. został doręczony skarżącemu 4 października 2021 r. (por.: karta nr 67 akt), a 7 października 2021 r. skarżący nadał za pośrednictwem przesyłki pocztowej pismo z 6 października 2021 r., którym złożył zażalenie na zapadłe postanowienie z 29 września 2021 r. oraz zwrócił się o przyznanie prawa pomocy.
Następnie, wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z 6 października 2021 r., przez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu zażalenia własnoręcznie podpisanego lub jego kopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem. Wezwanie to, z powodu zmiany miejsca przebywania skarżącego, zostało ostatecznie doręczone osobiście skarżącemu 22 listopada 2021 r. (por.: k-89 akt). Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu, skarżący nie nadesłał żądanego egzemplarza zażalenia.
Prawomocnym zarządzeniem z 10 grudnia 2021 r., sygn. akt II SPP/Op 113/21, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania.
Postanowieniem z 14 lutego 2022 r. tut. Sąd odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 29 września 2021 r. o odrzuceniu zażalenia R. S. na zarządzenie tego Sądu z 17 sierpnia 2021 r. o pozostawieniu pisma R. S. z 16 czerwca 2021 r., bez rozpoznania.
Odpis postanowienia z 14 lutego 2022 r. został doręczony skutecznie stronom postępowania, a wobec niewniesienia środków zaskarżenia od zapadłego orzeczenia, wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w wysokości 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone skutecznie skarżącemu 31 marca 2022 r. do jego rąk, co wynika z pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki (por. k-108 akt sądowych).
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, w sprawie nie uiszczono wpisu od skargi, co potwierdza notatka urzędowa znajdująca się w aktach sprawy (por. k-109 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi stanowi § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Wedle tego przepisu prawa wpis stały na bezczynność organów administracji publicznej - wynosi 100 zł.
Wezwanie do uiszczenia wpisu w podanej wysokości zostało skierowane do skarżącego i skutecznie doręczone 31 marca 2022 r. Wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności rozpoczął zatem bieg 1 kwietnia 2022 r. i upłynął 7 kwietnia 2022 r. Pomimo upływu wskazanego terminu w sprawie nie uiszczono wymaganego wpisu od skargi. Natomiast brak spełnienia powyższego warunku fiskalnego dopuszczalności skargi musiał skutkować jej odrzuceniem, stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowiącego, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł o odrzuceniu skargi jak w sentencji, na podstawie wskazanego art. 220 § 3 P.p.s.a.