Uzasadnienie
Skarżący F. K. w dniu 31 maja 2006 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na bezczynność Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. w przedmiocie zasiłku celowego. Skarga ta została w dniu 5 czerwca 2006 r. przekazana do organu, w celu nadania jej biegu na podstawie art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę z dnia 29 czerwca 2006 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) Kierownik Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. wyjaśnił, iż skarżący F. K. jest osobą całkowicie ubezwłasnowolnioną prawomocnym od dnia 12 sierpnia 1999 r., postanowieniem Sądu Rejonowego w C., w związku z czym nie ma on zdolności do czynności prawnych i tym samym w jego imieniu występuje opiekun prawny powołany przez sąd, którym jest pani M. K. Jednocześnie organ wniósł o oddalenie skargi na jego bezczynność w zakresie przyznania F. K. zasiłku celowego i opisał szereg działań jakie były podejmowane w zakresie efektywnego objęcia skarżącego pomocą opieki społecznej.
Ponadto z nadesłanych akt administracyjnych wynika, że M. K. jest opiekunem prawnym F. K. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w O. III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia [...], sygn. akt [...]. M. K. w dniu 12 lipca 2006 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), nadesłała pismo, w którym zatwierdziła czynność wniesienia skargi na bezczynność Ośrodka Pomocy Społecznej w P. w zakresie zasiłku celowego przez swojego podopiecznego F. K. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał M. K., w dniu 2 sierpnia 2006 r., do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez wykazanie, że przed jej wniesieniem złożyła ona zażalenie na podstawie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., jako organu wyższego stopnia. M. K. została wezwana do nadesłania odpisu zażalenia i dowodu jego złożenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania.
M. K. nie odpowiedziała na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi do dnia dzisiejszego, natomiast w dniu 11 sierpnia 2006 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), wpłynęło pismo z dnia 7 sierpnia 2006 r. ubezwłasnowolnionego F. K., stanowiące odpowiedź na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W piśmie tym F. K. wyjaśnił, że wniósł on skargę od razu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pomijając drogę administracyjną do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. oraz podał, że jego opiekun prawny M. K. również nie wnosiła zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzanie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalności jej wniesienia. Do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia. Dotyczy to także skarg na bezczynność organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej Prawem o postępowaniu. Zgodnie bowiem z art. 52 Prawa o postępowaniu, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozmieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w Prawie o postępowaniu (§ 1 i 2 art. 52).
Wskazać należy także, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też podjęciem innego aktu, bądź czynności.
Skarżący wniósł skargę zatwierdzoną przez jego opiekuna prawnego na bezczynność Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. w przedmiocie przyznania mu zasiłku celowego. Stosownie do art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, jakim w niniejszej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. Opiekun prawny skarżącego tj. M. K. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi, poprzez wykazanie czy w związku z wniesioną skargą na bezczynność Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. – wyczerpany został tryb określony wyżej przywołanym przepisem, tj. złożył on zażalenie zgodnie z art. 37 § 1 kpa. Opiekun prawny jednakże nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu.
Odpowiedzi w tym zakresie udzielił natomiast sam skarżący F. K., wyjaśniając, że ani on, ani też jego opiekun prawny nie składał zażalenia na bezczynność Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. do organu wyższego stopnia.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu, Sąd odrzuca skargę jeżeli nie uzupełniono jej braków formalnych w wyznaczonym terminie lub też, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu, gdy skarga jest z innych przyczyn niedopuszczalna. Skoro opiekun prawny skarżącego nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stanowi to powód, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu, do odrzucenia skargi. Jednocześnie zauważyć należy, iż wniesiona skarga podlega także odrzuceniu jako niedopuszczalna, skoro sam skarżący F. K. oświadczył, iż nie wyczerpał trybu wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, określonego w przywołanych wyżej przepisach art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu, bowiem ani on, ani też jego opiekun prawny nie wniósł zażalenia na bezczynność Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. W związku z powyższym orzeczono, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 Prawa o postępowaniu orzeczono jak na wstępie postanowienia.