Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 czerwca 2008 r. E. K. i Z. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], Nr [...], nakazującą przywrócenie do stanu poprzedniego stosunków wodnych na gruncie Skarbu Państwa w miejscowości B. poprzez rozebranie korytek betonowych na wysokości posesji K. P. Następnie, skarżący pismem z dnia 1 grudnia 2008 r. nazwanym: "uzupełnienie skargi" wskazali na bezczynność i opieszałość Wójta Gminy R. w załatwieniu sprawy, albowiem postępowanie w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na ich gruncie trwa ponad 5 lat. Podnieśli, że od dnia 6 czerwca 2008 r., kiedy to akta sprawy wpłynęły od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu po uchyleniu przez organ II instancji decyzji Wójta Gminy R., ten nie podjął żadnych czynności, aby wreszcie sprawę rozwiązać.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 8 grudnia 2008 r. z akt sprawy o sygn. II SA/Op 236/08, została wyłączona niniejsza sprawa ze skargi E. K. i Z. K. na bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie, którą zarejestrowano w repertorium sądowym pod sygn. akt
II SAB/Op 22/08.
Pismem z dnia 27 stycznia 2009 r., Sąd wezwał skarżących do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braku formalnego skargi przez wykazanie, że przed wniesieniem skargi wnieśli zażalenie na niezałatwienie sprawy do organu administracji publicznej wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Wezwanie zawierało także pouczenie, iż niezastosowanie się do treści wezwania w terminie, spowoduje odrzucenie skargi. Skutecznego doręczenia powyższego wezwania dokonano w dniu 30 stycznia 2009 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Odpowiadając na to wezwanie skarżący w piśmie z dnia 2 lutego 2009 r. oświadczyli, że nie wnosili zażalenia na bezczynność Wójta Gminy R. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Oświadczyli także, że wnoszą o wycofanie skargi z uwagi na okoliczność, że w dniu 22 stycznia 2009 r. w sprawie II SA/Op 236/08 została podpisana przez strony sporu ugoda administracyjna, w której ustalono dalszy harmonogram rozwiązania sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.
Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania zarządzenia Sądu, a to nieuzupełnieniu braku formalnego skargi poprzez wykazanie, iż stosownie do wymogu określonego w art. 37 § 1 K.p.a., skarżący złożyli zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez skarżony organ, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu.
Zważyć bowiem należy, iż zgodnie z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu administracji publicznej środkiem takim jest wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w trybie art. 37 § 1 K.p.a.
W niniejszej sprawie skarżona jest bezczynność organu, jakim jest Wójt Gminy R., którego zaniechanie w ocenie skarżących, polegała na niepodjęciu żadnych działań, zmierzających do zakończenia sprawy przywrócenia stosunków wodnych na gruncie skarżących. Materialnoprawną podstawę do orzekania w niniejszej sprawie przez Wójta, stanowi więc art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.), zgodnie z którym, jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegającym szkodom. Organem właściwym do rozpoznania ewentualnego odwołania strony jest, w myśl art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, jako organ wyższego stopnia.
Do wykazania, iż przed wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, skarżący dochowali trybu określonego w wyżej przytoczonym art. 37 K.p.a., Sąd wezwał E. K. i Z. K. pismem z dnia 27 stycznia 2009 r. pouczając ich, iż nieusunięcie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Doręczenia wezwania, dokonano skutecznie do rąk skarżącej E. K. w dniu 30 stycznia 2009 r., a zatem termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął w dniu 6 lutego 2009 r. W terminie zakreślonym przez Sąd do dokonania żądanej czynności, skarżący w piśmie z dnia 2 lutego 2009 r. oświadczyli, że nie wnosili zażalenia na Wójta Gminy R. na niezałatwienie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu.
Wobec powyższego skarga E. K. i Z. K. podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nieusunięto w wyznaczonym terminie.
Podnieść także w tym miejscu należy, iż wprawdzie wyżej przywołanym pismem procesowym z dnia 2 lutego 2009 r. skarżący cofnęli skargę, jednak czynność ta nie mogła spowodować przewidzianego w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skutku w postaci umorzenia postępowania, gdyż skarga zawierała braki formalne, co przesądziło o tym, że postępowanie sądowoadministracyjne nie zostało skutecznie wszczęte, a zatem nie mogło zostać umorzone. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Wobec powyższego, orzekając w sprawie należało w pierwszym rzędzie wziąć pod uwagę okoliczności skutkujące odrzucenie skargi.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak we wstępie postanowienia.
Odrzucenie skargi nie wywołało kosztów sądowych, które wymagałyby rozliczenia przez Sąd.