Uzasadnienie
P. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, drogą elektroniczną, za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu (dalej ARiMR), skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Opolu w przedmiocie nieprzekazania zawiadomienia do prokuratury i nałożenie kary porządkowej. Skarżący wskazał, że wnioskuje o nałożenie kary porządkowej na Dyrektora, gdyż "nie przekazał do prokuratury zawiadomienia, iż podległe mu biuro powiatowe tworzy dokumenty o przekazywaniu spraw, termin na przekazanie minął 6 marca 2014 r."
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 17 kwietnia 2014 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie oraz wskazanie w zakresie jakiego aktu administracyjnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., organ pozostaje bezczynny i wskazanie jaka jest podstawa żądania nałożenia na organ kary porządkowej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania przesłane zostały na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 23 kwietnia 2014 r. T. Z. za pisemnym pokwitowaniem.
Na wezwanie Sądu, w dniu 23 kwietnia 2014 r. skarżący przesłał drogą elektroniczną pismo, w którym stwierdził, że "o jakie zażalenie chodzi jest w aktach ze zostało przekazane a strona została o tym poinformowana?" oraz że "nie ma w tym piśmie zażalenia to to pismo mam podpisać?"
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie podpisał skargi ani nie sprecyzował jej żądania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy wskazać, że przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a., do których należy nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3).
Na zasadzie art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym i ponadto powinna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Natomiast zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego. Podpis musi być własnoręczny z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. Niepodpisanie skargi przez skarżącego lub pełnomocnika ustanowionego zgodnie z wymogami art. 35 § 1 P.p.s.a. stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu.
W tym miejscu należy wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13 (dostępna na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl), stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym - z uwagi na treść art. 46 P.p.s.a. - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że pismo sporządzone w formie elektronicznej - po jego wydrukowaniu - nie spełnia wymogów pisma procesowego i dotknięte jest brakiem formalnym. Dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, gdyż tylko taki podpis spełnia wymogi wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.
W sytuacji, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wobec niezachowania wymogów formalnych, zgodnie z przepisem art. 49 § 1 P.p.s.a., Sąd wzywa do ich uzupełnienia w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.
W niniejszej sprawie, na mocy zarządzenia z dnia 17 kwietnia 2014 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, przesłanej za pośrednictwem organu drogą elektroniczną, przez podpisanie skargi oraz sprecyzowanie żądania, tj. wskazanie w zakresie jakiego aktu administracyjnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a., organ pozostaje bezczynny i wskazanie jaka jest podstawa żądania nałożenia na organ kary porządkowej. Wezwanie to, określające precyzyjnie i jednoznacznie treść obowiązków oraz termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostało przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem skutecznie doręczone w dniu 23 kwietnia 2014 r., T. Z., będącej dorosłym domownikiem skarżącego, co wynika z adnotacji doręczyciela na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odebrania wezwania (k. 23 akt sąd.). Doręczenie nastąpiło w drodze doręczenia zastępczego, przewidzianego w art. 72 P.p.s.a., stanowiącym, że jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi.
W tych okolicznościach zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął bieg w dniu 24 kwietnia 2014 r., a upłynął z dniem 30 kwietnia 2013 r. Skarżący w tym terminie nie zastosował się do wezwania i nie uzupełnił braków formalnych skargi, tj. nie podpisał jej; nie sprecyzował też żądania skargi. Skierowane do Sądu drogą elektroniczną pismo z dnia 23 kwietnia 2013 r., nie stanowi żadnej z żądanych czynności i nie usuwa braków formalnych skargi.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.