Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt II SAB/Op 28/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uwzględnił skargę J. M. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 1 w Wołczynie w przedmiocie informacji publicznej, zobowiązał wymieniony organ w pkt 1 sentencji wyroku, do wydania aktu lub dokonania czynności załatwiającej wniosek skarżącej "z dnia 13 kwietnia 2015 r." w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 sentencji); zasądził od Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 1 w Wołczynie na rzecz skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 3 sentencji).
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz LEX, Wyd. Wolters Kluwer business, Warszawa 2013, s. 485).
W przekonaniu Sądu, w niniejszej sprawie zaistniała taka właśnie okoliczność. W sentencji wyroku, w punkcie 1 została błędnie określona data złożenia przez skarżącą wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Opisaną omyłkę należy uznać za oczywistą, gdyż zarówno z akt administracyjnych, jak i z treści skargi jednoznacznie wynika, że wniosek, którego dotyczyła bezczynność będąca przedmiotem skargi rozpoznawanej przez Sąd, został złożony przez skarżącą w dniu 12 grudnia 2015 r., a nie w dniu 13 kwietnia 2015 r. Data ta wskazana jest także w treści uzasadnienia wyroku. Zdaniem Sądu, błędne wskazanie tej daty w sentencji wyroku nosi znamiona oczywistej omyłki pisarskiej, która podlega sprostowaniu na mocy powołanego art. 156 § 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.