Uzasadnienie
M. P. wniósł w dniu 12 stycznia 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na bezczynność dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S., w przedmiocie zmiany treści protokołu warunków służby oraz przeprowadzenia postępowania w zakresie ustalenia prawa do otrzymania świadczeń odszkodowawczych, w której wskazał, że złożone przez niego wnioski w w/w sprawach, pomimo wniesionych zażaleń nie zostały załatwione. Podnosił, że nie otrzymał od dyrektora Zakładu Karnego, jakichkolwiek postanowień i informacji o terminie ich załatwienia, co w jego ocenie, świadczyło, że dopuszczono się rażącego naruszenia prawa. W dniu 16 lutego 2004 r. Dyrektor Zakładu Karnego nr [...] w S., przekazując akta w sprawie wraz ze skargą M. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dokonał analizy przebiegu sporządzania dokumentów i skierowania skarżącego na badania do komisji lekarskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z dnia 15 marca 2004 r. po rozpatrzeniu w/w skargi skarżącego, odrzucił ją jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
W dniu 1 marca 2004 r. M. P., złożył wniosek o nałożenie grzywny w celu przymuszenia jednocześnie, przesyłając omówioną wyżej skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
wniosek skarżącego należy oddalić.
W myśl art. 54 § 1- skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2).
Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270-zwaną dalej Prawo o postępowaniu) "W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym."
Odnosząc powyższe rozważania prawne do niniejszego stanu faktycznego sprawy stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do wymierzenia grzywny w celu przymuszenia organu do wykonania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu, bowiem organ wywiązał się ze swojego obowiązku, przekazując skargę M. P. do Sądu, stosownie do obowiązującej regulacji prawnej w tym przedmiocie.
Z powyższych względów na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu, należało orzec jak w sentencji postanowienia.