Uzasadnienie
Skarżąca Y. B., reprezentowana przez radcę prawnego A. S. wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Opolskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i podjęcie pracy przez cudzoziemca.
Wojewoda Opolski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Decyzją z 3 lutego 2020 r., nr [...], Wojewoda Opolski zezwolił skarżącej na pobyt czasowy i pracę do 31 sierpnia 2022 r.
Pełnomocnik skarżącej w piśmie z 10 lutego 2020 r. oświadczyła, iż wycofuje skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., zwanej dalej również P.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Skarżący może w każdym czasie cofnąć skargę, a sąd jest związany jej cofnięciem (art. 60 P.p.s.a., zdanie pierwsze i drugie). Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając na uwadze powyższy przepis oraz dokonując zgodnie z jego dyspozycją oceny oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi, uznać należało, iż oświadczenie to wiązało sąd, bowiem z treści tego oświadczenia oraz treści skargi nie wynikało, aby złożone zostało ono w celu obejścia prawa, jak też, aby spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Strona skarżąca może cofnąć skargę w każdym czasie, bowiem to ona rozporządza skargą i stąd też wobec stwierdzenia braku przesłanek uniemożliwiających sądowi uznanie za niedopuszczalne cofnięcie przedmiotowej skargi, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Jednocześnie, z uwagi na to, iż pełnomocnik skarżącej złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi przed rozpoczęciem posiedzenia Sądu, na które sprawa została skierowana, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono o zwrocie całości uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi w wysokości 100 zł.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.