Uzasadnienie
T. A. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 30 listopada 2006 r. (data wpływu do Sądu) ze skargą na bezczynność w postępowaniu administracyjnym, wnosząc o stwierdzenie, iż niewydanie przez Powszechny Zakładu Ubezpieczeń S.A. w O., Centrum Likwidacji Szkód, Punkt Zgłoszeń i Oględzin w N. decyzji w sprawie złożonego przez niego wniosku o odszkodowanie, w terminie przewidzianym dla tego rodzaju postępowania, jest bezprawne.
W uzasadnieniu skarżący podał, że w dniu 21 lipca 2006 r. złożył do wskazanej w skardze jednostki Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń S.A. pismo informujące o powstaniu szkody, które z mocy umowy ubezpieczenia miało stanowić podstawę rekompensaty poniesionych kosztów i wypłacenia odszkodowania. Wobec faktu, że miesięczny termin do udzielenia odpowiedzi na powyższy wniosek upłynął bezskutecznie, w dniu 4 września 2006 r. złożył podanie o wyjaśnienie braku stanowiska organu w odniesieniu do wniosku z dnia 21 lipca 2006 r., a następnie, w dniu 16 października 2006 r., złożył wezwanie przedsądowe. Nie uzyskał jednak ani stanowiska w sprawie poniesionej szkody, ani odpowiedzi na swe pisma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić. Zakres kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych pod względem rzeczowym określony został w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a. Przepis ten zawiera katalog skarg na wymienione w nim działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, do jakich należą:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W tym miejscu zaznaczyć należy, że katalog ten nie jest wyczerpujący, gdyż do właściwości sądów administracyjnych należą również sprawy, w których ustawy szczególne przewidują taką kontrolę (art. 3 § 3 P.p.s.a.) oraz spory o właściwość i spory kompetencyjne (art. 4 P.p.s.a.).
Wskazane uregulowanie oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powyższych przepisach i w związku z tym, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należało stwierdzić, iż treść pisma, wniesionego przez T. A. do tut. Sądu, wskazuje na zakres skargi, której przedmiotem jest bezczynność Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń S.A. w sprawie ustalenia odszkodowania z tytułu poniesionej szkody w ramach zawartej umowy ubezpieczenia komunikacyjnego. W związku z tym od razu wskazać trzeba, że Powszechny Zakład Ubezpieczeń S.A. nie jest organem administracji publicznej, jest natomiast spółką akcyjną prowadzącą działalność w oparciu o przepisy ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 124, poz. 1151 ze zm.). Umowa ubezpieczenia zawarta pomiędzy skarżącym, a tą spółką jest przy tym umową o charakterze cywilnoprawnym, której zakres został uregulowany w przepisach art. 805 i nast. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zawartych w Tytule XXVII "Umowa ubezpieczenia". Przedstawione w skardze kwestie, dotyczące odszkodowania od PZU S.A., mają zatem charakter cywilnoprawny.
Uwzględniając powyższe stwierdzić przyjdzie, że niniejsza sprawa, jako sprawa z zakresu prawa cywilnego, jest normowana przez przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), zgodnie natomiast z art. 2 tej ustawy, do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Sprawy te nie należą zatem do właściwości sądów administracyjnych.
Skoro, jak wskazano wyżej, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skarga ta podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.