Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt II SAB/Op 38/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w sprawie ze skargi Fundacji A w [...] na bezczynność Rady Osiedla Śródmieście w Kędzierzynie-Koźlu, w przedmiocie informacji publicznej, umorzył postępowanie (pkt 1) oraz stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2). Ponadto, w punkcie 3 wyroku Sąd omyłkowo zasądził na rzecz skarżącej Fundacji kwotę 200 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, zamiast kwoty 100 zł, która odpowiada wysokości uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi (karta 29 akt sądowych).
Sprostowanie oczywistej omyłki, zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., może nastąpić z urzędu. Przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może dotyczyć tak orzeczenia, jak i jego uzasadnienia. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywista wadliwość może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (patrz: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer 2011 r., s. 442).
W rozpoznawanej sprawie oczywistość omyłki pisarskiej w sprawie wynika z samego faktu opłacenia skargi opłatą sądową w wysokości 100 zł, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.). Z akt sprawy bezspornie wynika, że wskazana kwota wpisu stanowiła jedyny koszt postępowania, jaki poniosła skarżąca Fundacja, i jaki należało zasądzić na jej rzecz od Rady Osiedla Śródmieście w Kędzierzynie-Koźlu. Dlatego w sentencji orzeczenia - w miejscu wskazanym w postanowieniu o sprostowaniu oczywistej omyłki - Sąd postanowił zastąpić wadliwą kwotę określoną jako "200 (dwieście)" złotych, kwotą prawidłową - "100 (sto)" złotych, pozostając tym samym w zgodzie z treścią art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a., wedle których w razie uwzględnienia skargi przysługuje skarżącemu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, za które uważa się m.in. poniesione przez stronę koszty sądowe.
Jednocześnie odnotowania wymaga, że sprostowanie we wskazanym zakresie nie wpływa na treść rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie.
Wobec powyższego należało orzec, jak na wstępie, na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a.