Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia 21 stycznia 2008 r., Z. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, żądając "zarządzenia wyjaśnienia przyczyn i wskazania winnych nie rozpatrzenia skargi na bezczynność Burmistrza [...], w celu ustalenia odpowiedzialności bezczynności organu (osób) administracji samorządowej wynikającej z art. 38 K.p.a." W dalszej części skargi Z. H. zarzucił Burmistrzowi [...], iż od ponad sześciu lat prowadzi i nie ukończył do chwili obecnej postępowania administracyjnego w sprawie zmiany poziomu wód opadowych i gruntowych ze szkodą dla sąsiedniej nieruchomości, tj. działki stanowiącej własność skarżącego oraz jego matki R. H. Na poparcie swoich zarzutów skarżących przywołał przebieg postępowania w spornej kwestii, wskazując na nieprawidłowości, jakich w jego odczuciu, dopuściły się organy administracji.
W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik Burmistrza [...] – radca prawny B. D., wniósł o jej odrzucenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi podniósł, iż skarżący nie złożył zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., które poprzedzałoby wniesienie skargi. A ponadto pełnomocnik wskazał, iż postępowanie w przedmiocie zmiany stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na gruncie wody opadowej – ze szkodą dla gruntów sąsiednich, w trybie art. 29 ustawy Prawo wodne, obecnie jest prowadzone, a o czynnościach organu strony są stosownie zawiadamiane. Zarzut bezczynności jest zatem nieuzasadniony.
Pismem z dnia 29 stycznia 2008 r. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, że złożył zażalenie w trybie art. 37 K.p.a., na bezczynność organu do organu wyższego stopnia. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący w piśmie z dnia 8 lutego 2008 r. podał, że na bezczynność Burmistrza [...] polegającą na nie rozpoznaniu w terminie wniosku dotyczącego zmiany poziomu wód opadowych i gruntowych, składał dwukrotnie skargę, w dniach 7 lutego i 29 października 2007 r., do Rady Miejskiej w P. Do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w dniu 19 czerwca 2006 r. oraz w maju 2007 r., na potwierdzenie czego załączył do akt sprawy kserokopie odwołania.
Wobec wątpliwości co do stanu faktycznego odnoszącego się do składanego odwołania przez Z. H. w trybie art. 37 K.p.a., Sąd zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. o wyjaśnienie spornej kwestii. Odpowiadając na wezwanie Sądu, organ w piśmie z dnia 3 marca 2008 r. wyjaśnił, że w dniu 12 lutego 2008 r. do tamt. Kolegium wpłynęło zażalenie R. i Z. H. na niezałatwienie przez Burmistrza [...] w terminie sprawy zmiany stanu wody na gruncie. Kolegium dotychczas nie rozpoznało zażalenia, gdyż według organu pierwszej instancji, wszystkie dokumenty dotyczące przedmiotowej sprawy zostały przesłane do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.
Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzenia Sądu, a to nieuzupełnieniu braku formalnego skargi poprzez wykazanie, iż stosownie do wymogu określonego w art. 37 § 1 K.p.a., skarżący złożył zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez skarżony organ, tj. Burmistrza [...].
Zważyć bowiem należy, iż zgodnie z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu administracji publicznej środkiem takim jest wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w trybie art. 37 § 1 K.p.a.
W niniejszej sprawie skarżona jest bezczynność organu, jakim jest Burmistrz [...]. W myśl art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) organem wyższego stopnia w stosunku do organów samorządu terytorialnego, są samorządowe kolegia odwoławcze, czyli w niniejszej sprawie organem wyższego stopnia w stosunku do Burmistrza [...] jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. Do tego organu skarżący zobowiązany był, w myśl wyżej przywołanych przepisów, wnieść zażalenie na bezczynność Burmistrza [...].
Do wykazania, iż przed wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, skarżący dochował trybu określonego w wyżej przytoczonym art. 37 K.p.a., Sąd wezwał Z. H. pismem z dnia 29 stycznia 2008 r. pouczając, iż nieusunięcie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wprawdzie skarżący w wyznaczonym przez Sąd terminie złożył wyjaśnienia dotyczące treści wezwania, niemniej jednak nie można uznać, iż wykazał dochowanie trybu zaskarżenia, jakim było wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia. W szczególności za poglądem takim przemawia oświadczenie złożone w imieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., iż dopiero w dniu 12 lutego 2008 r. (a zatem po wniesieniu skargi do Sądu i wezwaniu skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi) wpłynęło do tamt. organu zażalenie R. i Z. H. na niezałatwienie przez Burmistrza [...] w terminie sprawy zmiany stanu wody na gruncie.
Ponadto, dołączone przez skarżącego do akt sądowych sprawy kserokopie pism skierowanych do w/w Kolegium, z dnia 9 sierpnia 2006 r. i 7 maja 2007 r. nie potwierdzają okoliczności wszczęcia, na ich skutek, postępowania zażaleniowego w trybie art. 37 K.p.a. Pierwsze z wyżej podanych pism, tj. z dnia 9 sierpnia 2006 r., wszczęło bowiem postępowanie odwoławcze, w wyniku którego Kolegium wydało decyzję z dnia 30 listopada 2006 r., Nr [...]. Drugie z wymienionych pism natomiast, tj. z dnia 7 maja 2007 r. stanowiło w istocie odwołanie od decyzji Burmistrza [...] z dnia 3 marca 2007 r., Nr [...] o umorzeniu postępowania, w wyniku którego wydana została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzja z dnia 28 sierpnia 2007 r., Nr [...]. Powyższe okoliczności wynikają z akt administracyjnych niniejszej sprawy i jednoznacznie wskazują na okoliczność, iż przedłożone przez skarżącego kserokopie pism mających potwierdzać złożenie przez niego zażalenia w trybie art. 37 K.p.a., przed wniesieniem skargi z dnia 19 grudnia 2007 r. do sądu administracyjnego, wszczęły odrębne postępowania, które zostały zakończone wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzji administracyjnych. Stąd pisma te, nie mogły zostać uznane za dowody wyczerpania przez Z. H. trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze, wobec nie wykazania przez skarżącego w żądanym terminie, iż przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, wyczerpał on prawem przewidziany tryb zaskarżenia, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi Z. H. w trybie przywołanego art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Skoro w sprawie doszło do odrzucenia skargi, to Sąd nie orzekł o kosztach sądowych, co uzasadnia przepis art. 200 P.p.s.a.