Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia 26 kwietnia 2019 r. A z siedzibą w [...] (zwane dalej: A), reprezentowane przez pełnomocnika - radcę prawnego K. L., wniosło skargę na bezczynność Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Opolskie Centrum Onkologii im. prof. Tadeusza Koszarowskiego w Opolu, w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik zaskarżonego organu wniósł o umorzenie postępowania oraz odstąpienie od obciążania kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego w sprawie.
Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 maja 2019 r., wezwano pełnomocnika A do uiszczenia - w terminie 7 dni - wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe zostało przesłane pełnomocnikowi A na adres podany w skardze i następnie zwrócone przez placówkę pocztową z adnotacją: "Zwrot, nie podjęto w terminie". Z adnotacji umieszczonych na kopercie wynika, że przesyłka pocztowa zawierająca przedmiotowe wezwanie, wobec nieobecności adresata była dwukrotnie awizowana - w dniach: 24 maja 2019 r. i 3 czerwca 2019 r.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, strona skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis. Wpis stały – na podstawie art. 231 P.p.s.a. i § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.) - bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej - 100 zł.
Wezwanie do uiszczenia wpisu w podanej wysokości zostało skierowane na adres pełnomocnika strony skarżącej. Przy ustaleniu terminu skutecznego doręczenia przedmiotowego wezwania, należało w sprawie zastosować zasadę wynikającą z art. 65 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188, z późn. zm.), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Jednakże w razie niemożności doręczenia korespondencji w podany sposób, to wówczas mają zastosowanie postanowienia art. 73 § 1 P.p.s.a., w takim przypadku pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 P.p.s.a.).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 art. 73 P.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 P.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo).
Wobec powyższego, doręczenie korespondencji sądowej skarżącemu A uznać należało za skuteczne, bowiem przesyłka została złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej oraz była dwukrotnie awizowana w dniach: 24 maja 2019 r. i 3 czerwca 2019 r. Za datę skutecznego doręczenia przesyłki uznać więc należało dzień 7 czerwca 2019 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej przez Sąd czynności upłynął natomiast w dniu 14 czerwca 2019 r. W sprawie nie uiszczono jednak wpisu od skargi.
W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że wystąpiła przesłanka z art. 220 § 3 P.p.s.a., wedle którego skarga, od skargi, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. i orzekł jak w sentencji.