Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez M. P. jest bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w K. w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia
Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2021 r., sygn. akt II SPP/Op 59/21, referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w O. wyznaczyła dla skarżącego radcę prawnego w osobie K. B. Pismem procesowym z dnia 23 października 2021 r., przesłanym drogą elektroniczną, pełnomocnik skarżącego złożył w jego imieniu oświadczenie o cofnięciu skargi. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które zostały już przyznane postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. akt II SAB/Op 41/21.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast po myśli art. 161 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1). Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.).
Wobec stwierdzenia, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu - na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - umorzył postępowanie sądowe, o czym orzekł w sentencji postanowienia.