Uzasadnienie
D. P. wniósł skargę datowaną na dzień 4 marca 2007 r., na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, dotyczącą niezałatwienia w terminie sprawy wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Opolu, nr [...] z dnia [...], zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości położonych w K. oraz wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 kwietnia 2007 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 (sto) złotych – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone D. P. w dniu 11 kwietnia 2007 r. Skarżący w odpowiedzi zawartej w piśmie z dnia 17 kwietnia 2007 r. oświadczył, że, odmawia dokonania wpisu od skargi, co jest równoznaczne z rezygnacją ze skargi o nieznanej mu treści. W uzasadnieniu swojego stanowiska skarżący wyjaśnił, że w dniu 29 grudnia 2006 r. Wojewoda Opolski przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Opolu z dnia [...], Nr [...]. On zaś w dniu 4 marca 2007 r. skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu pismo uzupełniające, a zarazem wyrażające niezadowolenie ze sposobu niemal trzyletniego postępowania administracyjnego w tej samej sprawie. SKO w Opolu nie ustosunkowało się do jego wniosku, nie wyjaśniło, gdzie znajdują się akta sprawy, a o skierowaniu skargi do WSA w Opolu nie został powiadomiony, co sprawia, że nie zna, ani przedmiotu skargi, ani przeciwko komu jest ona skierowana.
W konkluzji stwierdził, że wszczęcie postępowania skargowego nie miałoby najmniejszego wpływu na załatwienie sprawy, która jest priorytetowa, a mianowicie rozstrzygnięcia stwierdzenia nieważności wskazanej wyżej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Opolu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis. Wpis stały w kwocie 100 zł, na podstawie art. 231 P.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), pobiera się w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej. Termin dla skarżącego do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w dniu 12 kwietnia 2007 r. i zakończył się w dniu 18 kwietnia 2006 r.
Wpis ten stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., skarżący obowiązany był uiścić w terminie 7 dni od doręczenia mu wezwania, to jest do dnia 18 kwietnia 2007 r. pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.,
Ponieważ skarżący, pomimo prawidłowego wezwania, nie uiścił wpisu należało przyjąć, iż w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Jednocześnie odnosząc się do oświadczenia skarżącego, złożonego w piśmie z dnia 17 kwietnia 2007 r., o cofnięciu skargi, Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., pismo nieopłacone nie wywołuje żadnych skutków, do czasu uzupełnienia jego braków fiskalnych sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony. Jeżeli strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skarg, lecz odrzuci ją, w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, publikowane OSP 1990, nr 4, poz. 207).
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.