Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opoluz 6 października 2015 r., sygn. akt II SAB/Op 50/15

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 6 maja 2014 r. T. A., powołując się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, wystąpił do Starostwa Powiatu w Kędzierzynie-Koźlu o udostępnienie wszelkiej dokumentacji związanej z udzieleniem pozwoleń na wycinkę drzew (w zakresie podanym we wniosku), wydanych w ciągu ostatnich pięciu lat osobom prawnym, spółdzielniom oraz jednostkom samorządu terenowego.

Pismem z dnia 4 czerwca 2014 r. Starosta Powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskiego wezwał wnioskodawcę do wskazania "szczególnego interesu publicznego" w żądaniu udostępnienia informacji publicznej przetworzonej.

W odpowiedzi z dnia 10 czerwca 2014 r. T. A. wyjaśnił, że nie wnioskował o przetworzenie informacji, lecz żądał udostępnienia kopii dokumentów.

Decyzją z dnia 18 czerwca 2014 r. Starosta Powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskiego odmówił T. A. udzielenia wnioskowanych przez niego informacji, a decyzja ta została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu w dniu 29 września 2014 r.

Pismem z dnia 22 maja 2015 r. organ poinformował T. A. o wysokości dodatkowych kosztów, jakie powinien ponieść w związku z żądaniem udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, a które to koszty wynikają z zarządzenia Nr 35/2011 Starosty Powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 23 listopada 2011 r.

W związku z powyższym pismem T. A. skierował do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na konieczność wyeliminowania z porządku prawnego ww. zarządzenia Starosty (pismo z 5 czerwca 2015 r.).

Starosta poinformował wnioskodawcę pismem z dnia 18 czerwca 2015 r. o przekazaniu - w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące - żądanych informacji, po czym pismem z dnia 18 sierpnia 2015 r. zawiadomił T. A. o możliwości ich odbioru w siedzibie Starostwa.

Przed otrzymaniem ww. pisma z dnia 18 sierpnia 2015 r., T. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu (pismo z dnia 29 lipca 2015 r.) skargę na bezczynność Starosty Powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskiego "w przedmiocie usunięcia naruszeń prawa" w związku z powołaniem się na zarządzenie Nr 35/2011. Jednocześnie domagał się uchylenia tego zarządzenia, jako niezgodnego z prawem, oraz wnioskował o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podał, że ze Starostwa otrzymał pismo określające koszt udzielenia informacji publicznej, który wynika z zarządzenia Nr 35/2011. Dlatego wystosował pismo wzywające organ do usunięcia naruszenia prawa, uznając ww. zarządzenie za niezgodne z prawem, jednak do dnia sporządzenia skargi Starosta nie odniósł się do wezwania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podkreślając, że nie miał obowiązku udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa odnośnie zarządzenia w sprawie kosztów związanych z udzieleniem informacji publicznej, zatem nie pozostaje w bezczynności. Ponadto organ uznał, że również skarga w zakresie dostępu do informacji publicznej jest niezasadna i winna być oddalona. Dodał, że miał prawo wydać kwestionowane przez skarżącego zarządzenie. Odnotował także, że T. A. nie złożył skargi dotyczącej pisma z dnia 22 maja 2015 r., a ponadto niedopuszczalny jest zawarty w skardze wniosek o uchylenie spornego zarządzenia w spawie dotyczącej bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje

Skarga T. A. jest niedopuszczalna.

Odnotowania wymaga, że przedmiotem skargi T. A. jest bezczynność Starosty Powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskiego polegająca na nieudzieleniu odpowiedzi na jego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym skarżący zarzucił bezprawne wydanie przez Starostę zarządzenia Nr 35/2011 z dnia 23 listopada 2011 r. w sprawie wysokości dodatkowych kosztów związanych z udostępnieniem informacji publicznej. O takiej kwalifikacji pisma T. A. świadczy zarówno treść uzasadnienia skargi oraz wskazane w niej przepisy. Skarga w powyższym zakresie została wniesiona w ramach trwającego postępowania o udostępnienie informacji publicznej, jednak - co należy podkreślić - nie dotyczyła ona braku udzielenia żądanej informacji czy wydanego przez organ aktu ustalającego wysokość opłaty za dostęp do informacji publicznej, ani też nie dotyczyła samego zarządzenia, choć o jego uchylenie skarżący wnioskował w ramach zarzucanej bezczynności.

W pierwszym rzędzie należało zatem zbadać, czy skarga o takim przedmiocie jest dopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1). Wedle § 2 tej regulacji, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Na mocy art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Zarzucane w skardze nieodniesienie się przez Starostę Powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskiego do wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie mieści się w żadnej z ww. kategorii aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ani też na takie zaskarżenie nie pozwalają żadne przepisy ustaw szczególnych. W konsekwencji należało stwierdzić, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie należy do kognicji sądów administracyjnych, zatem - jako niedopuszczalna - podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd zobowiązany jest odrzucić skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Z powyższych względów Sąd postanowił, jak w sentencji.