Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 września 2011 r., A. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Brzegu w sprawie dotyczącej użytkowania budynków na posesji nr [...] przy ulicy [...] w [...] w działalności gospodarczej na podstawie wadliwej zmiany sposobu użytkowania oraz nie wydania zakazu użytkowania budynków i obiektów do prowadzonej działalności gospodarczej.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z dnia 20 października 2011 r., skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 31 października 2011 r., co potwierdza stosowna adnotacja i podpis skarżącego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.
W terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi A. C. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 grudnia 2011 r., sygn. akt II SAB/Op 57/11, A. C. odmówiono przyznania prawa pomocy. Postanowienie to doręczone zostało skarżącemu w dniu 16 stycznia 2012 r.
Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, z dnia 30 stycznia 2012 r., poinformowano skarżącego, na podstawie art. 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o określonym w zarządzeniu z dnia 20 października 2011 r., obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pouczono skarżącego przy tym, że od pisma informującego nie przysługują środki zaskarżenia.
Powyższe pismo wzywające do uiszczenia wpisu od skargi doręczone zostało A. C. w dniu 13 lutego 2012 r., co potwierdza stosowna adnotacja i podpis skarżącego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uiścił wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do których należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Według przepisu § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie, w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej (a do takiej kategorii należy zaliczyć wniesioną skargę z uwagi na jej treść), pobiera się wpis stały w wysokości 100 zł. Wpis ten, stosownie art. 220 § 1 P.p.s.a. winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi.
W niniejszej sprawie, wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczone zostało skarżącemu skutecznie w dniu 31 października 2011 r. Skarżący złożył jednak wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych. Postępowanie w tym przedmiocie zakończone zostało wydaniem postanowienia z dnia 30 grudnia 2011 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy. Wobec tego, konieczne było ponowne wezwanie skarżącego do wykonania obowiązku uiszczenia wpisu od skargi.
Pismo informujące o obowiązku uiszczenie wpisu doręczono skarżącemu w dniu 13 lutego 2012 r. Zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął zatem bieg w dniu 14 lutego 2012 r. i upłynął z dniem 20 lutego 2012 r.
Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach nieuiszczenia wpisu, do dnia upływu zakreślonego terminu, skarżący nie uiścił wymaganego wpisu. Uznać tym samym należało, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi, o której mowa w art. 220 § 3 P.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.