Uzasadnienie
W piśmie z dnia 22 lutego 2006 r. M. i J. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...], polegającą na niewyadniu decyzji w przedmiocie wstrzymania eksploatacji węglowego pieca c.o. i użytkowania przewodu kominowego przez lokatora mieszkania przy ulicy [...] w B. Wezwaniami z dnia 13 maja 2006 r. Sąd zobowiązał skarżących w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do uiszczenia wpisu od skargi oraz usunięcia braków formalnych skargi, poprzez: sprecyzowanie, jakiego aktu domagają się od organu, a jeżeli jest nim decyzja, o stwierdzenie - czy przed złożeniem skargi do Sądu, wnieśli zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący w piśmie z dnia 6 kwietnia 2006 r. podnieśli, iż wnoszą skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] domagając się, aby organ ten wydał decyzję w przedmiocie:
- - zakazu eksploatacji systemu grzewczego w mieszkaniu przy ulicy [...] w B.,
- - przywrócenia pierwotnego podłączenia lokali do przewodów kominowych i wentylacyjnych,
- - dokonania sprawdzenia posiadania wymaganych uprawnień budowlanych w zakresie projektowania, osoby, która była autorem projektów technicznych podłączeń kominowo-wentylacyjnych.
Skarżący oświadczyli także, że nie wnosili osobiście zażalenia do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., ale zrobiło to Ministerstwo Transportu i Budownictwa oraz Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, pośrednio poprzez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego.
Odnosząc się natomiast do wezwania o uiszczenie wpisu od skargi, J. C. w zakreślonym przez Sąd terminie, wniósł o przyznanie prawa pomocy, a referendarz sądowy prawomocnym postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2006 r. odmówił jego przyznania. M. C. nie ustosunkowała się natomiast do wezwania Sądu i nie uiściła wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalności jej wniesienia. Do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia. Dotyczy to także skarg na bezczynność organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej ustawą.
Zgodnie bowiem z art. 52 ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 1 - 2 art. 52).
Wskazać należy także, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też podjęciem innego aktu, bądź czynności.
M. i J. C. wnieśli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...], jakiej dopuścił się ich zdaniem, w/w organ niewydając decyzji w przedmiocie zakazu eksploatacji systemu grzewczego w mieszkaniu przy ulicy [...] w B., przywrócenia pierwotnych podłączeń lokali do przewodów kominowych i wentylacyjnych.
W myśl art. 37 § 1 kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, jakim w niniejszej sprawie jest [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. Skarżący wezwani zostali do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi, poprzez wskazanie - czy w związku z wniesioną skargą na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] - wyczerpali tryb określony wyżej przywołanym przepisem, tj. złożyli zażalenie zgodnie z art. 37 § 1 kpa. Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, oświadczyli w piśmie z dnia 6 kwietnia 2006 r., iż nie wnosili w/w środka zaskarżenia.
Stosownie do art. 58 § 1 ustawy, sąd odrzuca skargę:
- 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
- 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;
- 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
- 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;
- 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
- 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Skoro M. i J. C. nie wyczerpali trybu wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, określonego w przywołanych wyżej przepisach art. 52 § 1 i 2 ustawy i nie wnieśli zażalenia do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...], ich skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Nie zmienia tego argument podniesiony przez skarżących, iż nie wnieśli oni osobiście zażalenia do organu wyższego stopnia, lecz zrobiło to Ministerstwo Transportu i Budownictwa oraz Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, pośrednio poprzez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego. Treść przywołanego wyżej art. 52 § 1 ustawy, nie pozostawia bowiem wątpliwości, że obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia ma zastosowanie do strony wnoszącej skargę do sądu administracyjnego, a obowiązek ten nie może być zrealizowany, niejako w zastępstwie, przez inny podmiot, nie będący pełnomocnikiem działającym w imieniu skarżącego.
Na marginesie zważyć także należy, że Sąd, po uprawomocnieniu się postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 kwietnia 2006 r. o odmowie przyznania prawa pomocy oraz w związku z treścią pisma z dnia 6 kwietnia 2006 r., będącego niejako uzupełnieniem skargi, nie wzywał ponownie skarżącego J. C. do uiszczenia wpisu od skargi, albowiem w myśl art. 222 nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, uznano skargę M. i J. C. za niedopuszczalną i na podstawie przywołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 6 ustawy, orzeczono jak w sentencji.