Uzasadnienie
Przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego stanowi skarga P. P. na bezczynność Wójta Gminy Chrząstowice w udzieleniu informacji publicznej dotyczącej przyjętych w decyzjach o ustaleniu opłaty adiacenckiej wartości nieruchomości przed podziałem oraz po dokonanym podziale.
Skarżący P. P. w dniu 30 lipca 2013 r., drogą elektroniczną, zwrócił się do Wójta Gminy Chrząstowice o udzielenie informacji publicznej dotyczącej wydanych decyzji o ustaleniu wysokości opłaty adiacenckiej, a to wskazania "na jaką kwotę w poszczególnych decyzjach o ustaleniu opłaty adiacenckiej ustalono wartość nieruchomości przed podziałem, w tym proszę wskazać, jakie było oznaczenie geodezyjne poszczególnych nieruchomości przed podziałem, a także " na jaką kwotę w poszczególnych decyzjach o ustaleniu opłaty adiacenckiej ustalono wartość nieruchomości po podziale, w tym proszę wskazać na ile działek podzielona została dana nieruchomość" Powyższych informacji skarżący żądał za lata 2012 i 2011.
Skargą z dnia 3 września 2013 r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Wójta Gminy Chrząstowice, P. P. domagał się zobowiązania organu do udzielenia informacji publicznej oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze zawarł nadto żądanie umorzenia postępowania na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i zasądzenia kosztów postępowania na podstawie art. 201 P.p.s.a., w przypadku uwzględnienia skargi przez organ. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że do dnia wniesienia przedmiotowej skargi organ nie udzielił mu informacji, o którą zwracał się e-mailem z dnia 30 lipca 2013 r. Do udzielenia żądanej informacji organ był zobowiązany, gdyż stanowił ona informację publiczną, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podkreślał, że stosownie do art. 13 ust. 1 ww. ustawy udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki, nie później niż wterminie 14 dni. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych dowodził, ze przysługuje mu zwrot kosztów postępowania także w sytuacji, gdyby organ po wniesieniu skargi dokonał czynności.
Wójt Gminy Chrząstowice w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie ewentualnie umorzenie postępowania. W uzasadnieniu stwierdził, że skarga winna podlegać odrzuceniu, gdyż skarżący przed jej wniesieniem nie wyczerpał trybu postępowania określonego przepisem art. 37 § 1 K.p.a., a tym samym skarga jest niedopuszczalna. Jednocześnie organ podniósł, że postępowanie w sprawie winno być umorzone, gdyż pismem z dnia 11 września 2013 r. Wójt Gminy Chrząstowice udzielił skarżącemu informacji objętej wnioskiem. Organ przedstawił także przyczyny, które spowodowały nieudzielenie informacji w terminie, o którym stanowi ustawa o dostępie informacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
W sprawie zaistniała przesłanka skutkująca koniecznością umorzenia postępowania, a mianowicie zawarta w dyspozycji art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a.
Art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe.
Przedmiot postępowania sądowego w sprawie stanowiła skarga na bezczynność organu, który wykonuje zadania publiczne w udostępnieniu informacji publicznej.
Mając na uwadze przedmiot wniesionej skargi wskazać należy, iż dostęp do informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 poz. 1198 ze zm.) zwanej dalej ustawą.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy do udostępniania informacji publicznej zobowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej, a więc i Wójt Gminy. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o: danych publicznych, w tym:
- a) treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności:
- – treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć,
- – dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. Informację publiczną stanowi zatem treść wszelkiego rodzaju dokumentów w jakikolwiek sposób dotyczących lub związanych z podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji i to zarówno dokumentów bezpośrednio wytworzonych przez ten podmiot, jak i tych, które używa ten podmiot przy realizacji prawem przewidzianych zadań. Informacja, której udostępnienia domagał się skarżący miała więc charakter informacji publicznej.
Z bezczynnością podmiotu w udostępnieniu informacji publicznej mamy do czynienia natomiast wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji organ, nie podejmuje w terminie - wskazanym w art. 13 ustawy - odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno - technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszego postępowania stwierdzić należy, że organ, po wpłynięciu skargi, udzielił skarżącemu pismem z dnia 11 września 2013 r. informacji objętej wnioskiem z dnia 30 lipca 2013 r., a zatem dokonał stosownej czynności. Tym samym brak było podstaw do uwzględnienia skargi – po myśli art. 149 §1 P.p.s.a., a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. uchwała NSA z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 – publ. ONSAiWSA z 2009 nr 4, poz.63)
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zajdą zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Wydanie wyroku w przedmiocie bezczynności organu w udzieleniu informacji publicznej z przyczyn wskazanych powyżej stało się zbędne.
Odnosząc się do stanowiska organu dotyczącego odrzucenia skargi wobec niewyczerpania przez skarżącego trybu, o którym stanowi art. 37 K.p.a. należy wskazać, że skarga na bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej nie wymaga dla jej skutecznego wniesienia uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. m.in. wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 285/11; postanowienie NSA z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 262/08; postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r., sygn. akt I OSK 1382/07; wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05 - http://www.nsa.gov.pl). Sąd w niniejszym składzie w pełni ten pogląd podziela. W związku z powyższym Sąd uznał skargę za dopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 201 P.p.s.a. Organ udzielił bowiem skarżącemu informacji publicznej dopiero po wniesieniu skargi do Sądu.