Uzasadnienie
G. M., właścicielka działki nr [...] położonej przy ul. [...] w O. pismem z dnia 7 grudnia 2004 r. zawiadomiła Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o popełnionej przez I. i R. G. samowoli budowlanej polegającej na wykonaniu w ścianie granicznej budynku inwestorów (usytuowanej między działkami nr [...] i [...]) otworu okiennego.
Organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji w dniach 21 grudnia 2004 r. i 21 stycznia 2005 r. przeprowadził oględziny nieruchomości inwestorów. Następnie pismem z dnia 27.I.2005 r. poinformował G. M., że podczas oględzin ustalono, że w ścianie bocznej przedmiotowego obiektu - kiosku nie wykonano nowego otworu dziennego, a jedynie wymieniono okna drewniane na PCV. Wymiana stolarki okiennej spowodowana była jej złym stanem technicznym oraz włamaniem. Wyjaśniono również, że na wskazane wyżej roboty budowlane nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę, a organ nie stwierdził naruszenia przepisów prawa budowlanego.
Pismem z dnia 7 marca 2005 r. G. M. wniosła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na bezczynność organu pierwszej instancji, w którym między innymi podniosła, że "jako strona poszkodowana w wyniku samowoli budowlanej małż. G." nie otrzymała informacji o wszczęciu postępowania w tej sprawie.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 18 kwietnia 2005 r. wyjaśnił G. M., że zgłoszone przez nią zarzuty są bezzasadne. Podkreślił, że wobec ustalenia przez organ pierwszej instancji, iż w kontrolowanym obiekcie nie zostały wykonane żadne roboty budowlane, które stanowiłyby samowolę budowlaną, brak było podstaw do wszczęcia postępowania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2005 r. G. M. zarzuciła Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego bezczynność polegającą na zaniechaniu wydania decyzji administracyjnej w sprawie samowolnego wykonania otworu okiennego w ścianie budynku usytuowanego w granicy z działką skarżącej.
W motywach skargi G. M. opisała dotychczasowy przebieg postępowania zarzucając organowi pierwszej instancji, że ten, nie wydając aktu kończącego to postępowanie zamknął skarżącej drogę do wniesienia odwołania.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie prawidłowo przeprowadzono postępowanie administracyjne, co potwierdziło pismo organu II instancji z dnia 22 czerwca 2005 r. oraz pismo Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego z dnia 27 lipca 2005 r. Organ dodał, że skarżąca unika osobistych kontaktów z urzędem, a te mogłyby rozwiązać wszelkie wątpliwości w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 kpa postępowanie wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, przy czym datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej.
W rozpoznawanej sprawie nie może budzić wątpliwości, że pismo skarżącej z dnia 7 grudnia 2004 r., jako pochodzące od strony w rozumieniu art. 28 kpa wszczęło postępowanie administracyjne w tej sprawie. Wobec tego powinnością Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego było rozpoznanie i załatwienie sprawy, z poszanowaniem terminów przewidzianych w art. 35 kpa. Jakkolwiek organ pierwszoinstancyjny podjął czynności wyjaśniająco-dowodowe przeprowadzając dwukrotnie oględziny nieruchomości małż. I. i R. G. jednak dotychczas nie zakończył postępowania administracyjnego w formie przewidzianej prawem tj. decyzją administracyjną, ewentualnie postanowieniem, jeżeli tak stanowią przepisy. W tej sytuacji i wobec wyczerpania przez skarżącą trybu zażaleniowego przewidzianego w art. 37 § 1 kpa należało skargę na bezczynność organu uznać za usprawiedliwioną.
Dlatego na podstawie art. 149 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
/-/ St.Małek /-/ B.Kamieńska /-/ J.Szaniecka
MK