Uzasadnienie
Dnia 9 czerwca 2005 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sporządzoną 6 czerwca 2005 r. skargę na "organ I instancji tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., który uchyla się w okresie od 29 listopada 2004 r. do chwili obecnej od wykonania jednoznacznej decyzji organu II instancji".
Pismem z dnia 8 maja 2006 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie, że żalił się on do organu wyższego stopnia.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący potwierdził, że w dniu 6 czerwca 2005 r. wniósł zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Z treści nadesłanego 17 maja 2006 r. pisma, wynika jednak iż przez "zażalenie" skarżący pojmuje pismo sporządzone 6 czerwca 2005 r. i wniesione do sądu administracyjnego jako skarga.
Tymczasem zgodnie z przepisem art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie, które stosownie do treści art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2000 Nr 98, poz.1071 ze zm.) służy stronie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, na niezałatwienie sprawy w terminie. W rozpatrywanej sprawie organem wyższego stopnia, do którego skarżący powinien był złożyć zażalenie jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. Dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego ze środków zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi do sądu jest niedopuszczalne. Z tego względu Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.
/-/ B. Drzazga