Uzasadnienie
Dnia 5 sierpnia 2003r. P.K. zwrócił się do Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. Filia G. z wnioskiem o udzielenie pomocy finansowej H.W. Wnioskodawca wskazał, że H.W. zalega od kilku lat z opłatami za czynsz a także z innymi należnościami, związanymi z zamieszkiwaniem w budynku administrowanym przez Wnioskodawcę.
Dnia 14 listopada 2003r. P.K. złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na niezałatwienie sprawy w terminie wskazując, że od dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej H.W. do Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. Filia G. Wnioskodawca nie otrzymał od organu żadnego pisma.
W skardze na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 grudnia 2003r. P.K. podniósł, że organ II instancji do momentu złożenia skargi nie wydał żadnego orzeczenia w związku z wniesieniem zażalenia na bezczynność Kierownika MOPR. Skarżący wskazał też, że jedynym pismem jakim otrzymał w sprawie była podana do jego wiadomości korespondencja Samorządowego Kolegium Odwoławczego skierowana do Kierownika MOPR Filia G. w P., w której żąda się zajęcia stanowiska wobec zarzutów podanych przez Odwołującego się, a także przesłania akt sprawy w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma. Wobec powyższego Skarżący zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu przekroczenie miesięcznego terminu do załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało na zapadłe w dniu [...] postanowienie nr [...], w którym organ ten uznał zażalenie wniesione przez P.k. za uzasadnione, wyznaczył organowi I instancji dodatkowy termin do załatwienia sprawy do dnia 23 kwietnia 2004r. oraz zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze poleciło zbadać organowi I instancji faktyczną datę wpłynięcia wniosku Skarżącego (wobec braku jednoznacznych danych w aktach) a także podjęcie rozstrzygnięcia po zbadaniu czy P.K. może być stroną postępowania w sprawie.
W odpowiedzi na pismo tutejszego Sądu z dnia 13 kwietnia 2004r. w sprawie ewentualnego cofnięcia skargi P.K. podtrzymał zarzuty zawarte w skardze. W piśmie z dnia 20 maja 2004r. Skarżący wyjaśnił, że pomimo orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego Kierownik MOPR Filia G. nie zakończył postępowania wydaniem orzeczenia w sprawie, a jedynie pismem z dnia 20 kwietnia 2004r. przeprosił za przewlekłość postępowania i odmówił przyznania żądanej pomocy finansowej z uwagi na to, że Skarżący nie jest stroną postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest zasadna. Art. 35 kpa określa, że organy administracji zobowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie z art. 35 § 3 sprawy wymagające przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinny być załatwiane nie później niż w ciągu miesiąca a sprawy szczególnie skomplikowane nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W niniejszej sprawie zarówno organ I jak i II instancji przekroczyły ustawowe terminy i to nawet bez powiadomienia stron o przyczynach zwłoki i bez wskazywania dodatkowego terminu załatwienia sprawy jak wymaga tego art. 36 kpa.
Wydane na podstawie art. 37 § 2 kpa postanowienie Samorządowego Kolegium odwoławczego z dnia [...], nr [...] uznające zażalenie Skarżącego za uzasadnione i wyznaczające organowi I instancji dodatkowy termin załatwienia sprawy nie wpływa na zasadność skargi. Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 kpa jest jedynie warunkiem formalnym do wniesienia skargi na bezczynność organu I instancji i strona może wnieść bądź podtrzymać skargę niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ II instancji w postanowieniu wydanym w trybie art. 37 § 2 kpa. (por. wyrok NSA z 24 maja 2001r., ONSA2002/3/116)
W tym stanie rzeczy należy uznać skargę za uzasadnioną. Organ I instancji przekroczył terminy określone w art. 35 kpa bez powiadomienia strony o przyczynach zwłoki i bez wyznaczenia dodatkowego terminu. Wymaganego w sprawie orzeczenia nie zastępuje też pismo organu I instancji z 20 kwietnia 2004r., w którym odmawia się przyznania żądanego świadczenia z uwagi na brak posiadania przymiotu strony przez Skarżącego. Kończąc postępowanie w sprawie organ obowiązany jest do wydania decyzji, zgodnie z art. 104 kpa., a jeśli uzna, że wnioskodawca nie jest stroną postępowania powinien uznać wniosek za niedopuszczalny i umorzyć postępowanie w sprawie.
Wobec powyższego, zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.
/-/ L.Drewniak-Żaba /-/ J. Stankowski /-/ E.Makosz-Frymus
JFS