Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. J.B. wniósł skargę na bezczynność W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w sprawie, której przedmiotem jest wstrzymanie robót budowlanych i nakazanie przedłożenia ekspertyzy technicznej.
W uzasadnienie skarżący podał, iż wyrokiem z dnia 08.08.2007 r. (II SA/Po 602/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. uchylił postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. Wskazał, iż wyrok Sądu zapadł "już 98 dni temu" i dotychczas nie podjęto postępowania. Skarżący określił, że domaga się niezwłocznego wydania decyzji zgodnej z jego pierwotnym wnioskiem złożonym w sprawie, tj. decyzji nakazującej rozebranie schodów zewnętrznych wraz z podjazdem i przywrócenia stanu pierwotnego przed jego posesją.
W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w odpowiedzi na skargę podał, iż postanowieniem z dnia [...] r. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. o wstrzymaniu prowadzonych robót budowlanych związanych z przebudową schodów zewnętrznych i podjazdu i nałożeniu na inwestorów obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej wykonanych robót. Wyrokiem z dnia [....] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. w sprawie II SA/Po 602/06 uchylił rozstrzygnięcia organu odwoławczego i organu I instancji. Organ nadzoru budowlanego II instancji otrzymał odpis wyroku i akta sprawy w dniu [...] r., a w dniu [...] r. przesłał je do organu I instancji.
Pismem z dnia [...] r. skarżący J.B. został wezwany przez Sąd aby w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wykazał, iż wyczerpał tryb przewidziany w art. 37 kpa, tj. że złożył zażalenie na bezczynność do organu wyższego stopnia – do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie. Wezwanie to doręczono skarżącemu skutecznie w dniu [...] r.
Skarżący do wezwania Sądu się nie ustosunkował.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Treść skargi J.B. z dnia [...] r., w szczególności żądanie niezwłocznego załatwienia sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i wydania merytorycznej decyzji, wskazuje, iż przedmiotowa skarga jest skargą na bezczynność organu z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie skargą na niewykonanie wyroku sądu z art. 154 § 1 wymienionej ustawy.
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do Sądu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Takim środkiem zaskarżenia w przypadku bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest zażalenie, które stosownie do treści art. 37 kpa służy stronie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Organem wyższego stopnia w rozpoznawanej sprawie jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w Warszawie.
Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 kpa warunkuje więc dopuszczalność wniesienia do Sądu skargi na bezczynność organu. Zażalenie to może zostać wniesione w każdym czasie, gdy organ pozostaje już w zwłoce.
Dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego ze środków zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi do sądu jest niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, aby przed wniesieniem skargi z dnia [...] r. do Sądu, złożył w trybie wspomnianego art. 37 kpa zażalenie na bezczynność W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do organu wyższego stopnia.
W tym stanie rzeczy skargę jako niedopuszczalną należało na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucić.
/-/ E. Podrazik