Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] października 2019 r., M. G. (dalej: skarżący), zwrócił się do spółki Projekt K. Sp. z o.o. (dalej: spółki) o udostępnienie informacji publicznej w związku z inwestycją realizowaną pn. "[...] w trybie zamówień publicznych w zakresie współpracy z K. Sp. z o.o. sp.k., w postaci:
- 1. kopii umowy o nadzór inwestorski,
- 2. informacji o stanie rozliczeń płatności na rzecz K. Sp. z o.o. sp.k.,
- 3. informacji czy K. Sp. z o.o. sp. k. została obciążona karami umownymi, a jeżeli tak, to w jakiej wysokości i na jakiej podstawie.
Pismem z dnia [...] listopada 2019 r. (omyłkowo wskazano datę [...] października 2019 r.) spółka wskazała, że zakres wnioskowanej informacji obejmuje obowiązek przetworzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Spółka wezwała skarżącego do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, w jakim zakresie występuje szczególna istotność dla interesu publicznego, by dokonać przetworzenia żądanych informacji publicznych wyjaśniając, że w razie braku odpowiedzi we wskazanym terminie podmiot zobowiązany samodzielnie dokona oceny, czy w sprawie zachodzi szczególna istotność dla interesu publicznego, by dokonać przetworzenia wnioskowanych informacji publicznych. Spółka wyznaczyła też nowy termin na rozpatrzenie wniosku, wskazując dzień [...] grudnia 2019 r.
Skarżący, pismem z dnia [...] listopada 2019 r. wskazał, że informacje, o które wnioskował we wcześniejszym piśmie nie są informacjami przetworzonymi, o których mowa w przepisie art. 3 ust. 1 pkt. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Informacje te posiadają niski stopień skomplikowania i niezbędnym jest jedynie przekształcenie informacji, a nie jej przetworzenie. Tym samym po stronie spółki nie powstaje konieczność poniesienia specjalnych nakładów finansowych, osobowych ani poświęcenia znacznej ilości czasu, aby udzielić mi odpowiedzi na przesyłane zapytania. W konsekwencji przywołanych okoliczności odpada obowiązek wykazania przeze niego szczególnej istotności dla interesu publicznego. Skarżący wyjaśnił również, że spółka jest instytucją powołaną do realizacji zadań własnych Gminy K.. Spółka korzysta z szeroko rozumianych środków publicznych i wykonuje zadania publiczne.
Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r., skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność spółki w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie spółki do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi i o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego.
Spółka, złożyła odpowiedź na skargę, wnosząc o umorzenie postępowania w sprawie. Spółka wskazała, że decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. odmówiła skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest terminowość udzielenia przez spółkę odpowiedzi skarżącemu na złożony przez niego wniosek o udostępnienie informacji publicznej.
W pierwszej kolejności, wyjaśnić należy, że w doktrynie zasadnie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28–29). Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 z późn. zm., dalej: u.d.i.p.), prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.
Z kolei stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Jak przy tym wynika z art. 16 ust. 2 u.d.i.p., do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: (1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; (2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Na mocy art. 17 ust. 1 u.d.i.p. do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących – tak jak w rozpoznawanej sprawie spółka – organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio.
Z tym wszakże zastrzeżeniem, poczynionym przez ustawodawcę w art. 17 ust. 1 u.d.i.p., w myśl którego wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania.
Adresatami obowiązku udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, wymienione w przepisach art. 4 u.d.i.p., w tym "podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego" (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). Wobec powyższego, podmiot jakim jest spółka P. Sp. z o.o., której jedynym udziałowcem jest Gmina K., by nie narazić się na zarzut bezczynności, winna odpowiedzieć na skierowany do niej wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany ustawą i w odpowiednim terminie.
W rozpoznawanej sprawie nie ma wątpliwości, że spółka uchybiła terminowi udzielenia skarżącemu odpowiedzi na złożony przez niego wniosek o udostepnienie informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., informacja publiczna winna zostać udostępniona najpóźniej w terminie 14 dni. W rozpoznawanej sprawie, skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dnia [...] października 2019 r., na żądanie spółki, pismem z dnia [...] listopada 2019 r., udzielił dodatkowych wyjaśnień. Spółka natomiast udzieliła odpowiedzi na wniosek skarżącego decyzją opatrzoną datą [...] stycznia 2020 r., a więc z przekroczeniem dwutygodniowego terminu. Z treści skargi wynika, że do dnia złożenia skargi, tj. [...] stycznia 2020 r., spółka nie udostępniła żądanej informacji, nie odpowiedziała na pismo skarżącego z dnia [...] listopada 2019 r. ani też nie wydała decyzji odmownej zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 u.d.i.p., czym naruszyła 14-dniowy termin wskazany w przepisie art. 13 u.d.i.p.
Spółka, w treści odpowiedzi na skargę nie zakwestionowała powyższej okoliczności. Stwierdzić więc należy, że w chwili, gdy skarżący wnosił skargę, spółka pozostawała w bezczynności. Z tej więc przyczyny skargę należało uwzględnić przez stwierdzenie, że spółka dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] października 2019 r. (art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Stosunkowo niewielkie opóźnienie w rozpoznaniu wniosku i brak przesłanek uznania złej woli po stronie spółki uzasadnia natomiast przyjęcie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W związku natomiast z tym, że spółka udzieliła odpowiedzi na złożony wniosek przed dniem wyrokowania, postępowanie sądowoadministracyjne w części obejmującej zobowiązanie do załatwienia sprawy, o jakim mowa w art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. I OPS 6/08).
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.