Uzasadnienie
W dniu 14 sierpnia 2017 r. J. A., reprezentowany przez radcę prawnego G. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. zarzucając organowi niezałatwienie sprawy – odwołania J. A. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] września 2016 r. po wydaniu w dniu 09 marca 2017 r. prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1037/16. Wniesiono o stwierdzenie, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dopuścił się bezczynności, że miała ona charakter rażącego naruszenia prawa oraz przyznanie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W motywach skargi podniesiono zarzut naruszenia art. 12 oraz art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej jako "K.p.a."). polegający na niezałatwieniu sprawy w postępowaniu odwoławczym w ustawowym terminie, wyjaśniając, że po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawomocnego wyroku z dnia 09 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Po 1037/16, w obrocie prawnym pozostaje nierozpatrzone odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] września 2016 r., co przesądza o stanie bezczynności organu odwoławczego. Jak podkreślono, akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem zostały doręczone organowi w dniu [...] czerwca 2017 r., a więc ponad dwa miesiące przed wniesieniem skargi. Sama skarga została poprzedzona ponagleniem, natomiast w momencie wniesienia skargi Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyznaczył [...] sierpnia 2017 r. jako termin załatwienia sprawy, którego to terminu jednak nie dochował.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zostały doręczone organowi w dniu [...] czerwca 2017 r. Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. organ wyznaczył nowy termin jej rozpatrzenia, natomiast już w dniu 21 lipca 2017 r. do organu wpłynęło ponaglenie. Równocześnie w dniu 24 lipca 2017 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił się do organu I instancji z wnioskiem o uzupełnienie materiału dowodowego – zgodnie z wytycznymi Sądu, a następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy – [...] września 2017 r. o czyn zawiadomiono strony.
W ocenie organu zarzuty podniesione w skardze uznać należało za niezasadne, gdyż w sprawie nie doszło do naruszenia rozsądnych granic jej załatwienia. Zwrócono przy tym uwagę, że stan faktyczny i prawny sprawy jest zawiły.
Pismem z dnia 19 października 2017 r. Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, że pismem z dnia 18 października 2017 r. zawiadomiono strony o możliwości zapoznania się z uzupełnionym materiałem dowodowym, a termin załatwienia sprawy wyznaczono na dzień 20 listopada 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej jako "P.p.s.a."), sądowa kontrola organów administracji publicznej obejmuje sprawy dotyczące bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekle prowadzonego postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Skarga, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., ma zapobiegać naruszeniu prawa, jakim jest nierozpoznanie przez organy administracji publicznej sprawy w terminach określonych przepisami prawa procesowego, stanowiąc tym samym środek dyscyplinujący organy do podejmowania działań w terminach przewidzianych przepisami prawa.
Przepis art. 35 § 1 K.p.a. stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 2 K.p.a.). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 K.p.a.). Równocześnie przepis art. 35 § 5 K.p.a. wskazuje okoliczności, które mają wpływ na zachowanie terminu załatwienia sprawy.
I tak do terminów załatwienia sprawy określonych w § 1- 4 art. 35 K.p.a. nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Równocześnie, stosownie do treści art. 36 § 1 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia.
W stanie prawnym ukształtowanym z dniem 01 czerwca 2017 r., a więc w momencie zmiany K.p.a. ustawą z dnia 07 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), bezczynność ma miejsce, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a. Oznacza to, że obecnie, dla stwierdzenia bezczynności konieczne jest wykazanie, że organ bądź to nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., bądź też zaniechał powiadomienia strony o nowym terminie załatwienia sprawy, względnie nie rozstrzygnął jej w terminie przewidzianym w art. 36 § 1 K.p.a.
W niniejszej sprawie akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zostały doręczone organowi w dniu [...] czerwca 2017 r. Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. organ wyznaczył nowy termin jej rozpatrzenia, zakreślając dzień [...] sierpnia 2017 r. W dniu [...] lipca 2017 r. do organu wpłynęło ponaglenie skarzącecego. Równocześnie w dniu [...] lipca 2017 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił się do organu I instancji z wnioskiem o uzupełnienie materiału dowodowego – zgodnie z wytycznymi Sądu, a następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy – [...] września 2017 r. o czym zawiadomiono strony. Z pisma z dnia [...] października 2017 r. wynika, że pismem z dnia [...] października 2017 r. zawiadomiono strony o możliwości zapoznania się z uzupełnionym materiałem dowodowym, a termin załatwienia sprawy wyznaczono na dzień [...] listopada 2017 r.
W ocenie Sądu w tych okolicznościach przyjąć należało, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostawał w bezczynności w okresie od dnia [...] sierpnia 2017 r. (gdy upłynął okres załatwienia sprawy określony w piśmie z dnia [...] lipca 2017 r.) do dnia [...] sierpnia 2017 r. (poinformowania skarżącego o nowym terminie załatwienia sprawy). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 sentencji.
W ocenie Sądu działanie organu nie wyczerpywało jednak przesłanki rażącego naruszenia prawa, gdyż zwłoka w rozstrzygnięciu sprawy była podyktowana koniecznością przeprowadzenia dodatkowego, uzupełniającego postępowania dowodowego, a więc nie wynikała z celowego działania Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Stąd też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 149 § 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w pkt 2 sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów (Dz. U z 2015 poz.1800).