Uzasadnienie
Roman W. złożył skargi na bezczynność Wojewody L. w sprawie wznowionego w dniu 5 stycznia 2000 r. postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody L. z dnia 12 maja 1999 r. (...).
W uzasadnieniu skargi podano, że postanowienie o wznowieniu postępowania wydano w dniu 5 stycznia 2000 r. i pomimo upływu dwóch lat sprawy nie rozstrzygnięto.
W odpowiedzi na skargi Wojewoda L. wniósł o ich oddalenie podając, że nie może sprawy rozstrzygnąć merytorycznie z uwagi na brak akt sprawy, z powodu przekazania ich do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Pismem z dnia 24 października 2001 r. Wojewoda L. poinformował skarżącego, że sprawa zostanie załatwiona w ciągu miesiąca od dnia otrzymania akt.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Bezsporne w sprawie jest, że od czasu wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, tj. od dnia 5 stycznia 2000 r., organ administracyjny nie podjął jakichkolwiek czynności i do dnia rozprawy nie zostało wydane orzeczenie.
Pozostaje zatem do oceny czy pozostawanie akt sprawy u Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przez dłuższy okres czasu /od września 2001/ stanowi wystarczającą okoliczność do uznania, iż zwłoka w wydaniu rozstrzygnięcia przez organ administracyjny powstała z przyczyny leżącej poza tym organem.
W ocenie orzekającego w niniejszej sprawie składu Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko wymienione w odpowiedzi na skargę w tym względzie nie jest trafne. Tak znaczny okres pozostawania akt u Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zwalnia bowiem organu administracji publicznej od obowiązku dołożenia starań w kierunku podjęcia wymaganego rozstrzygnięcia /wydanie decyzji po wznowieniu postępowania/. Istniała bowiem możliwość wypożyczenia akt sprawy od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, ewentualnie uzyskania kopii niezbędnych dokumentów. Bezczynne oczekiwanie na zwrot akt sprawy uzasadnia przyjęcie przez NSA, iż skarga jest zasadna, bowiem zwłoka w wydaniu decyzji została przez organ, który nie dołożył starań, aby sprawę załatwić.
Brak akt nie może być okolicznością usprawiedliwiającą bezczynność organu w rozumieniu art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.
Z uwagi na to, że sprawy nie rozpoznano w terminie określonym przez przepis art. 35 Kpa, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 26 cytowanej ustawy o NSA. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na mocy art. 55 ust. 1 tej ustawy.