Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu wyrokiem z dnia 18 listopada 2003r. sygn. akt II SA/Po 1102/02 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] kwietnia 2002r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 kpa postępowania w sprawie legalności sposobu użytkowania obiektów bazy paliw po byłym ośrodku B w C. należących do J.R. - prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą "C".
Pismem z dnia [...] marca 2004r. (k.14) strona tego postępowania - Spółka z o.o. "A" - wystąpiła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. na podstawie art. 221 § 1 w związku z art. 227 kpa ze "skargą na zaniedbania i nienależyte wykonywanie zadań przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego" polegające na tym, że organ ten zamiast wykonać wytyczne zawarte w uzasadnieniu przytoczonego na wstępie wyroku podjął czynności zmierzające do przedłużenia postępowania poprzez przeprowadzenie postępowania kontrolnego. Zdaniem spółki "tolerowanie sytuacji, w której działalność jest prowadzona niezgodnie z prawem stanowi poważne zaniedbanie obowiązków służbowych". Adresat pisma przekazał je Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, który w odpowiedzi poinformował spółkę o czynnościach podejmowanych w sprawie i stwierdził, że "w przedmiotowej sprawie działa szybko, nie przedłużając bez nieuzasadnionej potrzeby toczącego się postępowania" (k.17 i 18).
Dnia [...] maja 2004r. spółka "A" za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozstrzygnięcia merytorycznego sprawy legalności funkcjonowania bazy i stacji paliw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, "takich jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy" przewidzianych w art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W rozpoznawanej sprawie środkiem zwalczania bezczynności organu administracyjnego jest wniesienie do organu administracji publicznej wyższego stopnia zażalenia na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa. Jest to szczególny środek zaskarżenia służący kwestionowaniu przekroczenia ustawowego maksymalnego terminu załatwienia sprawy.
Ponieważ skarżąca spółka przed wniesieniem skargi nie wniosła zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpca - skarga jest niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skorzystanie przed wniesieniem do sądu skargi na bezczynność z trybu skargowego przewidzianego w art. 227 w związku z art. 221 kpa nie oznacza wyczerpania środka prawnego przewidzianego w art. 52 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem ten tryb nie został wymieniony w § 2 art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odrzucenie skargi z powodu nie wyczerpania, przed jej wniesieniem, trybu zażaleniowego nie zamyka stronie skarżącej możliwości wystąpienia do Sądu z nową skargą, w razie trwania bezczynności organu administracyjnego, oczywiście po uprzednim wykorzystaniu trybu zażaleniowego z art. 37 kpa. Termin do wniesienia zażalenia nie został w tym przepisie określony, a wobec tego może być ona wniesiona w każdym czasie, gdy organ pozostaje już w zwłoce w stosunku do pierwszego lub następnego terminu załatwienia sprawy (patrz Komentarz do KPA, Wydawnictwo C.H.Beck 5. wydanie, Warszawa 2003, s. 280).
Dlatego orzeczono jak w sentencji.
/-/B. Kamieńska kk