Uzasadnienie
J. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wydania decyzji "w sprawie powołania biegłego sądowego dla przeprowadzenia kontroli budowy w P. przy ul. W. i prawidłowego doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z prawem budowlanym i sztuką budowlaną oraz indywidualnym projektem budowy". Wyjaśnił, że pismem z dnia 28 maja 2006 r. odniósł się do " rzekomej kontroli budowy przez rzeczoznawcę, o której nie został powiadomiony " i wniósł o powołanie biegłego sądowego, który potwierdzi wszystkie jego zarzuty wysuwane od 1998 r. odnośnie prac prowadzonych na nieruchomości, której skarżący jest współwłaścicielem, ale bez jego wiedzy i zgody.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi informując, że "długotrwały tok sprawy wynika z trudności dowodowych i liczby wydawanych w jego trakcie aktów administracyjnych, a na tym tle kilku postępowań sądowo-administracyjnych, jak i przewlekania niektórych czynności przez uczestników postępowania". Na rozprawie przedłożył decyzję wydaną dnia [...] nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonywanych robót budowlanych w piwnicy budynku mieszkalnego przy ul. W.w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art.52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) warunkiem skutecznego wniesienia skargi do Sądu jest miedzy innymi uprzednie wyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym.
Wniesienie skargi na bezczynność organu jest możliwe po wyczerpaniu trybu zażaleniowego przewidzianego w art. 37 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art.35 lub ustalonym w myśl art.36 służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia Zażalenie uruchamia działania nadzorcze tego organu. Organowi wyższego stopnia trzeba zatem dać możliwość dokonania w określonym czasie czynności, o których mowa w art. 37 § 1 k.p.a.; okres ten z mocy art.35 § 3 k.p.a.wynosi jeden miesiąc. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym prowadzonym w przedmiocie bezczynności można uznać, że doszło do wyczerpania środków zaskarżenia dopiero po upływie miesiąca (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 28.10.2004 r. sygn. II SAB/Bk 16/04, ONSA i WSA 2005/6/114; J.P.Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz WP "Lexis Nexis" W-wa 2006, str. 150, teza 7).
Skarżący wniósł skargę do Sądu przed upływem powyższego terminu-zażalenie bowiem skierował do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dnia 25 czerwca 2007 r. (k.270 tom II akt administracyjnych),skargę złożył w Sądzie dwa dni później, a Sąd przekazał skargę organowi I instancji w dniu 5 lipca 2007 r.
Skarga ta - jako przedwczesna, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym - jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art.58 § 1 pkt 6 p.p.s.a
Wyjaśnić też należy,że w sprawie przeprowadzenia dowodu organ administracji publicznej nie wydaje decyzji, lecz postanowienie w rozumieniu art.123 i nast. k.p.a., z tym że na postanowienie to nie służy zażalenie ani skarga do Sądu. Stosownie do przepisu art.3 § 2 pkt 2 i pkt 8 p.p.s.a. sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w przedmiocie bezczynności organów w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ E. Podrazik /-/ B. Kamieńska /-/ W. Batorowicz