Uzasadnienie
G. M. pismem z dnia 20 marca 2012 r., złożonym bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu i przekazanym przez Sąd właściwemu organowi w dniu 30 marca 2012 r. (data wpływu do organu: 3 kwietnia 2012 r.), wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu (dalej: Kolegium) w załatwieniu sprawy w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na dożywianie. Burmistrz Miasta i Gminy S. wydał zaskarżoną w trybie instancyjnym decyzję z dnia [...] 2011 r. nr [...].
Skarżący zarzucił, że jego odwołanie, w sprawie zarejestrowanej przez Kolegium pod nr [...], od stycznia pozostaje bez rozpoznania i nie został wyznaczony termin załatwienia sprawy. Jego zdaniem czekanie miesiącami na rozpatrzenie sprawy nie jest zgodne z ochroną rodzin wielodzietnych przez Państwa, a sprawy o pomoc takim rodzinom powinny być załatwiane "błyskawicznie".
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] 2011 r. nr [...], którą organ przyznał M. M. zasiłek celowy na dożywianie w kwocie [...] zł miesięcznie odwołanie złożyli M. M. i G. M. Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Kolegium zawiadomiło strony o zwłoce w rozpatrzeniu sprawy. Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia, o czym zawiadomiło zainteresowanych.
Ponadto Kolegium podniosło, że strona przed wniesieniem skargi na bezczynność nie wyczerpała trybu z art. 37 § 1 kpa, bowiem nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, stąd też skarga jest niedopuszczalna i winna podlegać odrzuceniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Postępowanie jako bezprzedmiotowe ulega umorzeniu.
Z treści skargi, odpowiedzi na nią oraz przesłanych przez organ akt administracyjnych bezspornie wynika, że sprawa z odwołania M. M. i G. M. została przekazana do Kolegium w dniu 24 stycznia 2012 r., data wpływu do organu: 27 stycznia 2012 r. Tymczasem decyzja Kolegium w przedmiotowej sprawie wydana została w dniu [...] kwietnia 2012 r. Wobec tego, skoro Kolegium nie załatwiło sprawy w terminie, stronie skarżącej przysługiwało złożenie skargi do sądu administracyjnego.
W sytuacji, gdy organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, do daty orzekania przez sąd administracyjny wyda akt lub podejmie czynność, której domagała się strona, to przestaje on tkwić w bezczynności. Oznacza to, że organ we własnym zakresie usunął istniejące naruszenie prawa, niejako przyznając, że pozostawał w bezczynności.
Tym samym uznać należy, że w niniejszej sprawie skarga na bezczynność została uwzględniona w trybie tzw. samokontroli organu. Organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) może bowiem w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W takim przypadku zastosowanie znajduje art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych [niż wymienione w pkt 1 i 2] przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Jedną z takich przyczyn jest sytuacja, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 par 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (zob. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, ONSA i WSA 2009/4/63).
Zgodnie z przepisem art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Natomiast art. 35 § 3 kpa stanowi, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.
W niniejszej sprawie Kolegium, któremu we wniesionej skardze zarzucano bezczynność, zakończyło postępowanie wydaniem w dniu [...] kwietnia 2012 r. decyzji, co nastąpiło przed rozstrzygnięciem przez Sąd sprawy w przedmiocie bezczynności.
Dodać należy, że w ocenie Sądu skarżący wyczerpał tryb wskazany w art. 37 § 1 kpa i wezwał organ od usunięcia naruszenia prawa, kierując do tego organu w dniu 20 lutego 2012 r. pismo o charakterze ponaglającym ("prośba o możliwie jak najszybsze rozpoznanie (...) odwołania"). Stąd też uznać należało, że skutecznie wniósł skargę w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie było podstaw do jej odrzucenia. Zawiadomienie (postanowienie) o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy zostało natomiast wydane w dniu 2 marca 2012 r., już po upływie ustawowego terminu do załatwienia sprawy w instancji odwoławczej.
Skoro w chwili orzekania przez tutejszy Sąd organ nie pozostaje w bezczynności, to brak jest podstaw do uwzględnienia żądania strony skarżącej i zastosowania trybu przewidzianego w art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. To jest przede wszystkim do orzekania o obowiązku wydania przez organ we wskazanym terminie aktu lub podjęcia czynności. Tym samym dalsze rozpatrywanie sprawy ze skargi G. M. stało się bezprzedmiotowe, a postępowanie w tej sprawie podlegało umorzeniu.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł jak sentencji.