Uzasadnienie
E. i K. S. wystąpili z wnioskiem "o pozytywne zaopiniowanie załączonego wstępnego projektu podziału działki [...] położonej w T.".
Burmistrz Miasta i Gminy postanowieniem z dnia [...] listopada 2003 r. zaopiniował pozytywnie przedłożony projekt podziału "pod warunkiem wprowadzenia zmian wniesionych kolorem zielonym. Minimalna szerokość drogi dojazdowej wynosi 10 m a minimalna wielkość działki 1200 m2".
Na skutek odwołania wniesionego przez wnioskodawców, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2003 r. uchyliło w całości zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu zwróciło uwagę na to, że postępowanie opiniujące stanowi I etap postępowania podziałowego. Organ I instancji zobowiązany jest zaopiniować przedłożony przez wnioskodawców projekt podziału nieruchomości i stwierdzić jego zgodność bądź niezgodność z zapisami planu. Niedopuszczalne jest natomiast poprawianie projektu czy dopasowywanie go do wymogów planu. Takiej korekty może dokonać jedynie strona wnioskująca.
Tymczasem w niniejszej sprawie organ I instancji nie ograniczył się do stwierdzenia zgodności czy niezgodności przedłożonego projektu z planem, lecz wychodząc poza wniosek skorygował projekt i tak zmieniony pozytywnie zaopiniował. W istocie więc opinia o zgodności z planem dotyczyła innego projektu niż sporządzony przez właścicieli gruntu, będący podstawą wszczęcia postępowania podziałowego.
Pismem z dnia [...] lutego 2004 r. Burmistrz Miasta i Gminy poinformował wnioskodawców, że nie może zaopiniować przedłożonego projektu podziału pod kątem jego zgodności z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy P., wobec utraty jego ważności z dniem [...] grudnia 2003 r. i pouczył o możliwości wystąpienia na podstawie art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.
z 2000 r. nr 46, poz. 543 ze zm.) z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w celu ustalenia warunków podziału przedmiotowej nieruchomości.
E. i K. S. złożyli zażalenie na niezałatwienie przez Burmistrza w terminie sprawy dotyczącej zaopiniowania wstępnego projektu podziału ich nieruchomości, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. omówiło wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy uznając, iż "nie sposób stwierdzić bezczynności organu (...)" w przedmiocie zaopiniowania zgodności proponowanego podziału gruntu z ustaleniami planu, skoro miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z dniem [...] stycznia 2004 r. utracił moc. Nie można opiniować projektu podziału w oparciu o nieistniejący plan.
Wobec takiego stanowiska Kolegium, E. i K. S. wystąpili ze skargą do Sądu na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie wyrażenia – na ich wniosek – opinii w sprawie projektu podziału. Domagali się zmiany zaskarżonego postanowienia i "wydania wyroku reformatoryjnego, w którym postanowienie ulegnie zmianie zgodnie z wnioskiem z dnia [...] października 2003 r."
Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o oddalenie skargi uznając zarzut bezczynności za "nietrafiony, skoro toczy się w sprawie dyskusja i korespondencja", a jedyną przeszkodą w ponownym rozpatrzeniu sprawy jest niechęć skarżących do zastosowania się do nowych przepisów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarżący nie mogą oczekiwać, że na skutek niniejszej skargi Sąd rozstrzygnie merytorycznie o zasadności czy bezzasadności ich wniosku. Sądy Administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej między innymi przez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów (art. 3 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
- – Dz.U. Nr 153, poz. 1270). W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej fazie i w określonym przez prawo terminie. Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (wyrok NSA 14.06.1983, SA/Wr 6/83, GP 1983 nr 24).
Organ administracyjny w sposób oczywisty i z przekroczeniem terminów uchyla się od zakończenia konkretnej sprawy. Prowadzenie korespondencji ze stronami i udzielanie im pouczeń nie wchodzi w skład pojęcia aktu administracyjnego.
Postępowanie administracyjne wszczyna się w celu załatwienia sprawy, a sposobem załatwienia sprawy jest wydanie decyzji. Decyzja, jak zdaje się sądzić organ, nie zawsze musi rozstrzygać sprawę co do jej istoty. Możliwe jest zakończenie sprawy w danej instancji w inny sposób, na przykład przez umorzenie postępowania (art. 105 kpa).
Nawet gdyby skarżący dostosowali się do pouczeń udzielonych im przez organy administracyjne i wystąpili z nowym wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, a nie cofnęli wniosku z dnia [...] września 2003 r., który wszczął postępowanie w niniejszej sprawie, to i tak to postępowanie musi zostać zakończone w instancji w sposób wyżej wskazany.
W toku dalszego postępowania organ w pierwszym rzędzie musi wyjaśnić, czy konkretny wniosek skarżących z dnia [...] września 2003 r. wszczął postępowanie o podział nieruchomości (patrz uchwała (5) NSA 1.03.1999 r., OPK 1/99, ONSA 1999 nr 3, poz. 84).
Dlatego na podstawie art. 149 w związku z art. 286 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) i art. 200 tej ustawy orzeczono jak w sentencji.
/-/ L. Drewniak-Żaba /-/ J. Szaniecka /-/ B. Kamieńska
DS