Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 stycznia 2016 r. pełnomocnik "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2014 r., nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach.
Pismem z dnia 29 lutego 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, iż cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - dalej: "p.p.s.a.") strona skarżąca – w ramach przysługującego jej prawa do rozporządzania wniesioną skargą – może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie strona cofnęła swoją skargę z 12 stycznia 2016 r., a w ocenie Sądu, cofnięcie to jest skuteczne i dopuszczalne w rozumieniu wyżej powołanego przepisu. W szczególności brak jest jakichkolwiek przesłanek dla przyjęcia, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa, a z samego przedmiotu zaskarżenia jakim jest bezczynność organu odwoławczego, wynika, że cofnięcie skargi nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu (pkt 2 sentencji postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.
/-/ T.Świstak