Uzasadnienie
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie odmowy wydania decyzji administracyjnej dla złożonych pism.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II pismem z dnia 29 grudnia 2023 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 4 grudnia 2023 r. przez podanie numeru PESEL, a także złożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie do właściwego organu. Skarżący został pouczony, iż nieusunięcie braków formalnych skargi oraz dowodu wniesienia ponaglenia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Pismem z dnia 15 stycznia 2024 r. skarżący przesłał brakujący w skardze numer PESEL.
W zakreślonym terminie skarżący nie złożył dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie do właściwego organu, należy więc przyjąć, że czynności takiej nie dokonał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnieść można po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy. Zgodnie z art. 37 §1 i § 3 kpa skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci ponaglenia, który należało skierować do organu wyższego stopnia, a w jego braku do organu prowadzącego postępowanie, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Skarżący, pomimo wezwania przez Sąd – które zostało jemu skutecznie doręczone w dniu 12 stycznia 2024 r. – nie wykazał, aby wyczerpał przysługujący mu powyższy środek zaskarżenia.
W tym stanie rzeczy skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest niedopuszczalna wobec nie wyczerpania przysługującego skarżącemu środka zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze na mocy wymienionych przepisów oraz art. 16 § 2 i art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.