Uzasadnienie
W drodze wiadomości e-mail wysłanej pocztą elektroniczną z adresu: [...] na adres: [...] dnia [...] września 2021 r. J. G. wniosła skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (k. 2–4 akt sądowych).
Zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2021 r. sędzia sprawozdawca polecił wezwać skarżącą J. G. – za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: [...] – do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i art. 46 § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, względnie adresu do doręczeń elektronicznych, na który mogą być kierowane pisma w postępowaniu sądowym (k. 42 akt sądowych). Wykonanie wezwania miało nastąpić w terminie 7 dni od dnia przesłania zawierającej je wiadomości e-mail pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 49 § 1 P.p.s.a.
Powyższe zarządzenie wykonał zastępca kierownika sekretariatu wysyłając do skarżącej J. G. wezwanie w dniu [...] grudnia 2021 r. (k. 43 akt sądowych).
Skarżąca nie zareagowała na wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga J. G. podlega odrzuceniu z powodu nie uzupełnienia w terminie braków formalnych.
Skarżąca na wezwanie Sądu nie podała w terminie ani miejsca zamieszkania, ani adresu do doręczeń (względnie adresu do doręczeń elektronicznych), na który mogą być kierowane pisma w postępowaniu sądowym. Danych tych, co trzeba podkreślić, nie odnotowano także w aktach administracyjnych.
Braki te skarżąca J. G. obowiązana była uzupełnić terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, które doręczono za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu [...] grudnia 2021 r. Termin na odpowiedź upływał [...] grudnia 2021 r.
Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a P.p.s.a. pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Nadto, zgodnie z art. 46 § 2a P.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać także adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Skarga J. G. dotknięta była dwoma wymienionymi tu brakami.
Z kolei art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten ostatni przepis należy odczytywać w kontekście art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Skoro J. G. nie zareagowała na wezwanie do uzupełniania braków formalnych skargi, to wniesiona w ten sposób skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Postanowienie w tym przedmiocie mogło być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
/-/ J. Szuma