Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. J. D. (dalej: "Skarżący"), reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej: "Kolegium"). Skargę oparto na art. 3 § 2 pkt 8 i art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "P.p.s.a.").
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w dniu 2 lipca 2015 r. do Kolegium został przesłany wniosek, który miał być rozpatrzony do dnia 30 listopada 2015 r. Z powodu uchybienia tego terminu Skarżący złożył ponaglenie z dnia 14 stycznia 2016 r., jednakże do dnia wniesienia skargi Kolegium nie wydało decyzji w sprawie, ani także kolejnego postanowienia o terminie załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na powyższą skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podnosząc jednocześnie, że Skarżący nie złożył do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Wezwaniem z dnia 23 marca 2016 r. strona skarżąca została zobowiązana m. in. do wykazania, że wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "K.p.a.").
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący przedłożył m. in. pismo z dnia [...] stycznia 2016 r. oraz wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] kwietnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły Skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W przypadku skargi na bezczynność organu, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 K.p.a. (tekst jedn. Dz. U. z 2016, poz. 23), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny.
W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Wprawdzie Skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. zwrócił się do Kolegium z prośbą o wydanie decyzji, jednakże pismo to nie może zostać przez Sąd zakwalifikowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – tym bardziej, że zostało ono do organu wniesione przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaznaczyć należy, że sama strona skarżąca swoje pismo z dnia [...] stycznia 2016 r. nazywa w skardze jako: "ponaglenie".
Przedłożone przez stronę skarżącą wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] kwietnia 2015 r. również nie może zostać w sprawie poddanej sądowej kontroli zostać zakwalifikowane jako wyczerpanie środków zaskarżenia, służących Skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Należy bowiem zwrócić uwagę, że wezwanie to dotyczyło innego postępowania, toczącego się przed organami i zakończonego wydaniem przez te organy decyzji. Z całą pewnością wezwanie to nie dotyczy jednak sprawy poddanej sądowej kontroli. Zostało ono wniesione do organu zanim Skarżący w dniu [...] lipca 2015 r. przesłał do Kolegium wniosek.
W konsekwencji, niewyczerpanie przez Skarżącego środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi, skutkuje jej niedopuszczalnością. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.
Nadto Sąd zauważa, że w świetle art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w brzmieniu nadanym mu ustawą nowelizującą, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, ale tylko do dnia rozpoczęcia rozprawy. W związku z nowym brzmieniem art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd nie znalazł zatem podstaw do zasądzenia na rzecz strony skarżącej zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.