Uzasadnienie
W dniu (...), E. W., reprezentowana przez J. K., wniosła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu w trybie art. 37 kpa zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie załatwienia żądania skarżącej zawartego w jej piśmie z dnia (...), a dotyczącego silosów na kiszonkę w L. W zażaleniu skarżąca podnosiła, iż organ I instancji nie załatwił sprawy w ciągu miesiąca.
Pismem z dnia (...), pełnomocnik skarżącej wezwał Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., w trybie art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do usunięcia naruszenia prawa tj. do załatwienia zażalenia z dnia (...) wskazując, że przez ponad dwa miesiące sprawa nie została załatwiona.
Tego samego dnia skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego G. W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego K., w przedmiocie niezałatwienia podania z dnia (...). Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2008 r., sygn. akt II SAB/Po 7/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zobowiązał PINB w K. do rozstrzygnięcia wniosku skarżącej z dnia (...) w terminie jednego miesiące od dnia zwrotu akt administracyjnych.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia (...), powołując się na art. 237 § 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), poinformował skarżącą, że uznaje jej skargę z dnia (...) za nieuzasadnioną.
Pismem z dnia (...) skarżąca ponowiła wezwanie, skierowane do WINB w trybie art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do usunięcia naruszenia poprzez rozpatrzenie zażalenia z dnia (...) w oparciu o art. 37 kpa.
W dniu (...) skarżąca wniosła do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na bezczynność WINB w przedmiocie rozpatrzenia jej zażalenia z dnia (...).
Postanowieniem z dnia (...) GINB odmówił wyznaczenia WINB terminu do załatwienia przedmiotowej sprawy, wskazując, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Powiatowego inspektora Nadzoru Budowlanego w K. spowodowało zawiązanie się stosunku sądowo - administracyjnego, w którym Sąd rozpatrzy kwestię prawidłowości działań organu I instancji.
W dniu (...) skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego G. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność WINB w Poznaniu w przedmiocie rozstrzygnięci zażalenia z dnia (...) w stosownej formie prawnej oraz wniosła o zobowiązanie WINB w P. o rozpatrzenia powyższego zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a istotą żądania skarżącej jest wydanie przez Sąd wyroku zobowiązującego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. do rozpatrzenia zażalenia skarżącej na bezczynność organu I instancji - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., co w dalszej kolejności oznaczałoby konieczność rozstrzygnięcia przez WINB kwestii pozostawania przez organ I instancji w bezczynności oraz wyznaczenia temu organowi dodatkowego terminu do załatwienia sprawy.
Podkreślić należy, iż skarga w przedmiotowej sprawie złożona została już po zaskarżeniu przez skarżącą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego bezczynności PINB w K. i po wydaniu przez ten Sąd wyroku z dnia 10 czerwca 2008 r., w którym skargę uwzględniono i wyznaczono organowi I instancji termin do załatwienia sprawy – wniosku skarżącej z dnia (...). Wyrok powyższy przesądził już, iż organ I instancji pozostawał w bezczynności i wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. termin do załatwienia sprawy. Oznacza to, że rozpatrywanie przez WINB kwestii wpadkowej, jaką jest zażalenie na bezczynność organu I instancji, w sytuacji, gdy wyrokiem Sądu organ I instancji został już zobowiązany do podjęcia działań w postępowaniu głównym, uznać należy za niedopuszczalne i podważające zasadę powagi rzeczy osądzonej i zasadę wiążącej mocy orzeczenia sądowego. Z tych samych względów w sytuacji zaistniałej w przedmiotowej sprawie niedopuszczalna jest sama skarga i jej rozstrzyganie przez sąd administracyjny.
W tym stanie rzeczy skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ E.Podrazik