Uzasadnienie
Występujący w imieniu skarżącego pełnomocnik profesjonalny [...] r. złożył w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w K. skargę na bezczynność organu w załatwieniu sprawy przeprowadzenia postępowania dotyczącego samowolnej przebudowy lub samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynków usytuowanych na działce nr [...] przy ul. P. w K. W. W oparciu o zgromadzony w aktach administracyjnych sprawy materiał ustalono, iż dnia [...] r. złożone zostało w imieniu skarżącego zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy samowolnej przebudowy lub samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynków usytuowanych na działce nr [...] przy ul. P..
W świetle treści art. 37 ustawy z dnia 14.06.1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie wnosi się bezpośrednio do organu administracji publicznej wyższego stopnia (por. też postanowienie NSA z [...] r., sygn. [...]). Tymczasem, w niniejszej sprawie zażalenie skierowano za pośrednictwem organu I instancji, który dopiero [...] r. przekazał pismo organowi wyższego stopnia.
Z tą też datą rozpoczął swój bieg termin do rozpoznania zażalenia wniesionego w trybie art. 37 kpa. Jakkolwiek, bowiem w odniesieniu do skarg na bezczynność nie znajdują zastosowania ograniczenia czasowe we wnoszeniu skargi, gdy chodzi o terminy maksymalne, to jednak minimalny termin do wniesienia skargi na bezczynność organu w zakresie wydania decyzji administracyjnej należy określać w powiązaniu z art. 35 kpa. Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu do załatwienia sprawy. W chwili wniesienia skargi do sądu administracyjnego, tj. [...] r. nie upłynął jeszcze przewidziany w art. 35 kpa termin załatwienia zażalenia na bezczynność organu I instancji przez organ wyższego stopnia (por. postanowienie WSA z dnia [...] r., sygn. [...]).
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/ W. Batorowicz