Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 29 grudnia 2005 r., sygn. akt II SAB/Po 38/05

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia NSA Stanisław Małek przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 29 grudnia 2005 r.na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi E.P. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przejęcia z mocy prawa nieruchomości pod drogi publiczne; p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę /-/St.Małek

Uzasadnienie

E.P. wniósł skargę na bezczynność Zarządu Dróg Miejskich podległego Prezydentowi Miasta.

W uzasadnieniu skargi podał, iż jest współwłaścicielem nieruchomości przy ulicy [...]. Latem bieżącego roku dowiedział się, iż właścicielom nieruchomości zajętej pod drogi publiczne przysługuje odszkodowanie. Zarząd Dróg Miejskich wbrew wymogom przepisu art. 73 ust. 3 ustawy z 13 października 1998r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U.Nr 133 poz. 872 z zm.) nie wystąpił od 1 stycznia 1999r. z wnioskiem do Wojewody W. o wydanie decyzji dotyczącej przejęcia na własność komunalną nieruchomość zajętej pod drogi publiczne.

Dyrektor Zarządu Dróg Miejskich, działając z upoważnienia Prezydenta Miasta wniósł o oddalenie skargi. Wskazano, iż brak jest podstaw do przyjęcia bezczynności Zarządu. Stosownie bowiem do przepisu art. 73 ust. 3 w brzmieniu obowiązującym od 15 maja 2001r. (Dz.U.Nr 45 poz. 497) każdy zainteresowany (właściciel nieruchomości) był uprawniony do złożenia wniosku o wydanie przez Wojewodę decyzji, o której mowa w powołanym przepisie.

Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2002 Nr 153 poz. 1270).

Zgodnie z powołanym przepisem skarżący był zatem obowiązany przed wniesieniem skargi wyczerpać środek prawny przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie.

Skarżący wbrew wymogom powołanego przepisu zażalenie z [...] października 2005r. wniósł po złożeniu skargi ([...] października 2005r.), które pismem z [...] listopada 2005r. wycofał.

Niewyczerpanie przed wniesieniem skargi na bezczynność środka prawnego przewidzianego w art. 37 kpa prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tych powodów postanowiono jak w sentencji.

/-/St.Małek hp

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.